Kelimelerin kifayetsiz kalacagi bir üzüntü icerisindeyim. Gencligimde suur, cesaret ve mücadele yolunu takip etmeme neden olan bu dava adamini kaybetmekten cok müteessirim. Rabbim makamini cennet eylesin. Tüm ümmetin ve milletimizin basi sagolsun.
Kelimelerin kifayetsiz kalacagi bir üzüntü icerisindeyim. Gencligimde suur, cesaret ve mücadele yolunu takip etmeme neden olan bu dava adamini kaybetmekten cok müteessirim. 


Yazilarima yine uzun süredir ara vermek zorunda kaldim. Su özel durumum hayatimi olumsuz yönde etkilemeye devam ediyor. Mide bulantilari, bas dönmesi, halsizlik vs., kendimi hic iyi hissetmiyorum.
Bugün zorlu bir is gününden sonra eve bile ugramadan cocuklarimi alip anne babama sürpriz bir ziyaret gerceklestirdim. Insan yaslaninca ve de artik coluk cocugunu evlendirince yalniz kaliyor. Her ne kadar onlari tek basina birakmasakta sonucta belirli bir saatten sonra herkes evine cekiliyor ve onlar ister istemez yanliz kaliyorlar. Bu durum beni cok üzüyor.
Su mübarek aksam anne babayi sevindirmekten daha sevap ne olabilir ki diye düsünerek tüm zorluklara ragmen yavrularimla onlarin hem gönüllerini hem de evlerini senlendirdik. Cok ama cok memnun oldular. Sabahlara kadar namaz kilip, Kuran okusam sanirim bu kadar sevap yazilmaz haneme. O kadar hayir dua aldik ki yavrularimla birlikte, hemen aklima su sözler geldi: "Anne babanin evladina duasi, peygamberin ümmetine duasi gibidir."
Bu tür ziyaretler yaparak aslinda evlatlarima da büyüklerini sevmeyi ve saymayi ögrettigimi düsünüyorum. Ben onlara ne kadar nasihatta etsem ya da ne kadar kitaplardan örneklerde okusam yasadiklari kadar etkili olmaz biliyorum. Belki ben de yaslaninda yavrularim beni ve babalarini hatirlarlar, ne de olsa onlara bu konuda hep örnek olmaya calisiyorum.
Biraz hüzünlü, biraz düsünceli ve oldukca sevincli bir sekilde evimize döndük. Icimde tarifsiz bir huzur var.
Bu yazi vesilesi ile her bir okuyucunun Mevlid Kandilini kutlar, son nefeste iman dilerim.
Oyun hamurundan neler neler yapilmiyor ki... Biz bu sefer oyun hamuru sayesinde kücük bir kuaför salonu kurduk.
Muharrem ve Sumeyra rengarenk saclar denediler.
Baylar bayanlar siraya girmis gibiydi. Karsimda kendini dikkatlice isine vermis iki de kuaför duruyordu.
Dün oglumun sinifi noel kutlamasi hazirlamis. Piyesler, sarkilar, enstrüman gösterileri derken cok eglendik. Bundan önceki yillarda hep sahnede tüm okula hitab eden hazirliklar yapilirdi. Ama bu sene bizim sinif kendi icimizde kalmayi tercih etmis, hicte fena olmamis bence.
Oglumun ögretmenleri ile tekrar görüsme firsatim oldu. Hatta su an Cin´de ögretmenlige baslayan eski sinif ögretmenimizi de görmüs oldum. Buraya tatile gelmis. Daha bir kac sene orada kalacakmis. Saatlerce süren ucak yolculugundan sikayet edip duruyordu.
Ah ah... ne cok yazacak sey biriktirmisim... Aslinda kurban bayrami notlarini kizimin dogum gününden önce yazacaktim ama bu yogunlukta siralamayi karistirmam cok normal :)
Hediyelerin disinda her bayramda oldugu gibi dis kapimizi süsledik. Bu sene kizimin kreste hazirladiklarini kullandik. Vakit acisindan kendimiz evde süslemeleri hazirlayamadik. Kurban bayramina uygun koyunumuzda en cok hosuma giden süs oldu dogrusu...
Yine sira hediyelerde... Yavrularim diger bayramlardan da aliskin olduklari üzere her güne bir paket acabileceklerini biliyorlardi. Ama önce hangisinden baslamali diye kararsiz kaldilar. Gecen Ramazan bayramindan antremanlilar, okuyanlar bilir onlara önyargiya dair kücük bir ögüdüm olmustu yani hediye paketinin boyutuna bakarak karar vermemelerini ve kücük bir pakette de degerli bir hediye olabilecegini anlatmistim. Dis görünüse göre karar vermemeleri gerektigini hediyeleri acarak bizzat farketmislerdi. Bu sefer bu düsüncelerden dolayi 1. gün hediyelerine biraz zor karar verdiler.
Nitekim bu sefer en büyük paketler acilmadi, Ramazan bayrami ögüdünün nimetlerini yasadik, cok sevindim...
Heyecanla paketler acildi...
Hemen hersey denendi...
Meraklar giderildi...
Hediye sonrasi anneanne dedeyi ziyaret ettik ve kuzen yavrulara da hediyeleri dagitildi...
Sumeyra kuzenlerine hediyeleri verirken cok sevincliydi. Paylasmayi seviyor olmasi cok güzel... Abisi de ona yardimci oldu tabi...
Ikinci gün yine anneanne dedeydik. Bu sefer 2. hediyeler pesimizde tasindi ve hemen acildi...
3. gün de geldi cattiiii...
Yine sevincli bir bayram günü yasandi...
4. gün de artik son gün ve son hediyelerdeydi sira...
Is dönüsü ugrayip hal ve hatirlarini sordugum anne babamdaydik yine... Son hediye sevincini de böylece anneanne dede ile paylastik...