türkiye etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
türkiye etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

8 Ocak 2015 Perşembe

Tüm güzelligiyle Vatan...


Vatan her zamanki gibi bu yaz da cok güzeldi, doyumsuzdu, unutulmazdi. 



...

...

...


...




...



...


Güvercinleri cok sevdi yavrularim. Özellikle de insanlarin onlarla kurabildigi iliskiye hayran kalmamak mümkün degildi.


Elif: "Anne bak cami!" :) diye haykirdigi güvercinlerin yem kabi unutulmaz cümlelerimiz arasinda yerini aldi bile. 




Ve de cocuklarin cicekler böcekle savasi görülmeye degerdi. Özellikle de Elif´in balkondan köpeklere ucurdugu baloncuklar :)



3 yasini doldurdu bebegim. Kocaman kiz oldu artik, her ne kadar benim gözümde hala bir bebek olsada. Teyzesinde ona minik bir dogum günü kutlamasi yaptik. Nasil mutlu oldu ama anlatamam. 




Minik ufak tekef de hediyeler aldi. Aslinda büdügünde ona ne kadar güzel dogum günleri hazirlayacagimdan tipki ablasi veya abisinin partileri gibi, o bunlardan habersiz, bu minik kutlama ile bile yetindi. Insaallah Rabbim ömür verir de o günleri de tattiririm yavruma. 




...



Oglumla bu yaz ilk defa yalniz basimiza yani cocuklar olmadan bir Istanbul kacamagi yaptik. Harikaydi. Yanimda kocaman güclü bir delikanli vardi. Artik sirtim yere gelmezdi hani. Kendimi öyle iyi hissediyordum ki. Kara yagizim 15 yasini dolduracakti yakinda ve kendisini annesini koruyabilen yigit bir erkek olarak görüyordu. Cok tatliydi yavrum, ona kocaman ve güclü oldugu duygusunu yasatmak icin elimden geleni yaptim. Nitekim basarili da oldum. 




Bu sene anneme ilk defa bir dogum günü sürprizi yaptim. O da kizimla ayni ayda dogmustu ve aslinda benim yavrumdan hic bir farki yoktu. Neden olmasin dedim, bir kere de o kendisini cocuk gibi hissetsin. Yasli bir insanla bir cocuk arasinda ne fark vardi ki. Onun gözlerinin icinin güldügünü görmek, hep onun bize degil de bir kere de bizim onu düsünüp bir seyler yapmamiz onu nasilda heyecanlandiriyordu. Onu mutlu etmek icin minicik bir organizasyon yetmisti. Buna benzer dogum günü haricinde, baska sürprizleri ona daha önceleri de yapmistim ve her defasinda bir cocuk gibi heyecanini izlemistim. 




...


...



...

Tatiller, bayramlar, eglenceler en cok da cocuklara iyi geliyor diye düsünüyorum. Sonuna kadar tadini cikariyorlar, kural mural dinlemiyorlar, iyi de ediyorlar hani. Ne de olsa büyüyünce hayat her zaman bu kadar güzel olmuyor malesef. 




...



Hayatta en cok sevdigim seydir sevdigim insanlarla, misafirlerimle sohbet anlari ve unutulmaz cay keyifleri. Ramazan bayramimiz da tam bu tadda gecti dogrusu. Bahcemiz bizleri ziyarete gelen misafirlerimizle dolup tasti, cok tatli bir yorgunlukla beraber acayip keyifli cayli yemekli sohbetlerimiz oldu, tam bana göre...




Yazin ortasindan buz pisti iyi bir fikir bence...Oh onca sicaktan serinlige davet gibi... Elif´in patenleriyle mücadelesini cok övdü ögretmeni, bayildim. 



Sumeyra önceleri kenarlardan yardim alarak daha sonra bayagi ilerletti kayma isini. 




...


...


Istanbul´da sayisiz gezilerimde Galata Kulesi her zaman plan disi kalmisti. Bu sene bu ziyareti gerceklestirdim. Muhtesem manzara esliginde Istanbul´u bir de buradan tadmak tarifsiz güzel...




...



...
...




...

...


Hele bir de bu manzara esliginde cay varsa...




...



Cok hos bir tatil malesef yine sona ermisti. Bir dahaki sefer nasib olur mu olmaz mi bilinmez lakin vatanin kiymeti kaybedince veya hasret kalinca biliniyor bu bir gercek...







6 Mart 2014 Perşembe

Buruk tatil...



2013 Türkiye tatilimiz cok güzel baslayip hazin bitti. Hayatimizin en buruk biten tatili olarak kazindi hafizalarimiza...




Öncelikle hersey her sene oldugu gibi vatan hasretinin verdigi heyecanla basladi. Gezdik, tozduk...



Güzel misafirlikler yasadik...



Cocuklarimi gönüllerince eglendirdim...



Yavrularim vatanda olmanin verdigi güzel duygularla tatilin tadini iyice bir cikardilar. 



Gönüllerince kirlendiler...



Güzel mutfagimizin güzel yemeklerini yerinde tattilar...



Yeri geldi dinlendiler. Okulun yogun temposundan uzakta stres attilar...



Yeri geldi hic unutamayacaklari arkadasliklar kurdular...



Vatanimizin o essiz havasini, yesilligini iclerine cektiler...



Hayvanlarla, doga ile icice onlar icin cok yeni kesifler yaptilar...



Dalindan meyveler, sebzeler tattilar...


Gece gündüz oyun parklarina abone oldular...


...


 ...



Zaman zaman minik ellerden gözleme yedik...



Zaman zaman bavulumuzu alip uzun gezmelere ciktik...



Tarifsiz maneviyatla kusatilmis alanlarda iftarlar actik...



Ramazana has programlar dinleyerek gönlümüzün pasini sildik...



Hersey iyi güzeldi, her sene oldugu gibi cocuklarimi dedelerinin mezarina da götürmüstüm. Dualar etmis, ona Kuranimizi okumustuk. Böyle sürüklenip giderken sevgili kayinvalidem birden bire rahatsizlandi ve hastaneye kaldirildi. Icimden bir ses bu rahatsizligin bizi ebediyen ayiracagini söylüyordu sanki. Bu uzak diyarlar yüzünden kayinvalidemle beraber yasamamistim fakat onun dogurup büyüttügü, emek verdigi hayirli bir evladiyla hayatimi birlestirmistim sonucta. Esime olan sevgim annesine de büyük bir muhabbetle baglanmami saglamisti. Malesef tatilimiz biterken o hala iyilesmemisti ve bizim evimize dönüs tarihimiz gelip catmisti. Yavrularimin babaannelerini bir daha göreceklerine hic ihtimal vermemistim. Onlari son kez görüstürüp vedalastirdim. Benim icin ilk defa Türkiye´den kopmak bu kadar zor olmustu. Veda ettiginiz insani bir daha göremeyeceginizi düsünüp son kez sarilmak, ellerini öpmek cok aci. Hayatimda hic bir zaman unutamayacagim o anlari büyük bir hüzünle hatirliyorum. Biz evimize döndükten sonra onu kaybettigimiz haberini aldim, cok ama cok üzüldüm. Hemen yavrularimi burada birakip ilk buldugum biletle Türkiye´ye uctum. Cenazesine son anda ulastim. Sevgili esim ne kadar üzgündü... Onun ve tüm ailemizin acisini paylasarak üzerime düsen son görevi yapmak istedim. 
Bu satirlari yazarken bile o anlari yasar gibiyim. Özellikle kizimin sözleri hala kulaklarimda cinlamakta. Kendisi vefat haberine cok üzüldü ve gözyaslarina boguldu. Ona üzülmemesini ve aglamamasini söyledigimde gözlerimin icine bakip "Anne benim babaannem öldü. Bir daha Türkiye´ye gittigimde onu göremeyecegim artik!" diyerek haykirdi. Hakliydi, biliyorum. Yetiskin bir insan gibiydi. Aci da hissedilmesi yasanmasi gereken bir duyguydu nihayetinde...

Buruk bir tatil, hüzünlü anilarimiz var artik...