10 Kasim Sahnesi

Sumeyra kizim okulda, camide ve degisik faaliyetlerde sahneye cikmayi cok seven bir cocuk. Bu hevesi ayni zamanda kendine olan güvenini de gösteriyor bence ve ayni zamanda pekistiriyor. Rock gurubundan Kuran dersine, ilahi calismalarindan milli marslara, futboldan örgü örmeye... cok farkli alanlarda kendini en güzel sekilde gelistiren ve gösteren bir kiz Sumeyra. 

Yine bu firsatlardan biri olan okulda serbest türkce dersi kapsaminda 10 Kasim anmalarina katildi kizim. O gün TC. Baskonsoloslugun´da mars ve siir okumalarina davet edildi ve türkce ögretmenimiz ve diger bazi ögrencilerle sahne aldilar. 

Oldukca yogun bir günüme rastladigi icin kizima babasi eslik etmisti. 

...

...

Her zamanki gibi yavrumuzla gurur duyduk. Onca dersinin arasinda ezberledigi siirler ve marslar ona kocaman bir zenginlik katti ve türkce lisaninin gelismesine yardimci oldu.

Yurtdisinda yasayan cocuklara devletimiz tarafindan sunulan türkce derslerine ve kiymetli ögretmenlerimize sonsuz tesekkürlerimizi sunuyorum. 

Bizleri buralarda unutmayin...

Basari Hediyesi

Oglum seviyesi yüksek orta okulun deneme süresini kazaninca kendisine söz verdigimiz XBox 360´i aldik. 

Gerci okulu kazanmak pek kolay olmadi. Ilk yarida kötülesen notlari ikinci yarida zar zor toparlayabildik.

Ama sonuc olarak bir basari vardi ortada ve de anne babanin sözünü tutmasi gerekiyordu.

Aslina bakarsaniz bu tip bilgisayar oyunlarini hic tasvip etmiyorum. Malesef cagimizin cocuklari getirdigi bu noktayi inkar etme imkanim da yok. Yavrularimizin cevresindeki diger cocuklarin sahip olduklari oyunlarin aynisini istemesi bir cocuk icin gayet normal. 

Ben bir anne olarak onun bu gibi oyunlarin basinda cok uzun oturmamasini sagliyorum. Sadece hafta sonlari oynama izni vererek herhangi bir sorun yasamiyoruz cok sükür.

Wii, XBOX veya Playstation gibi oyunlarda hosuma giden tek sey cocuklarin da bizzat hareket etmeleri. Benim de onlara katilip hep beraber oynadigimiz oluyor hani :) O zaman da acayip keyif aliyoruz... :):):)

Karne Yemegi ve Öpücükler

Ne zamandir blogumda yazan biriyim ama malesef hemen hemen bütün postlarimi cok gecikmeli yazabiliyorum. Bloglarinda günü gününe veya yasananlari geciktirmeden yazabilen arkadaslara hayranlik duyuyorum. Ben yetistiremiyorum, nedense...
Yaziya giristen de belli olacagi üzere bu postta yazacaklarim da taaa 2 ay öncesine ait... üüüf bee

Efendim, ilk bahsedeceklerim okul yari tatilinden. Cocuklar karnelerini alip eve geldiklerinde eger karnelerinde zayif notlari varsa onlara yüklenmememiz hususunda her zaman uzmanlarin anne babalari uyardiklarini isitiriz. Bu cok dogru bir tespit. Ben de oglum ve kizim karnelerini alip geldiklerinde bazi notlardan cok cok memnun olmasamda yine de onlari motive ettim ve de üzmeden konusmaya calistim.
Bu düsünce ile her zamanki gibi samimi bir arkadasimla birlikte yavrularimizin karnelerini kutlamak ve de gecmisle gelecek ile ilgili degerlendirmeler yapmaz üzere yemege gittik.
Kendimize bu sefer hint mutfagini sectik.
Hep birlikte harika bir yemek yedik. Durum degerlendirmelerini yaptik. Gelecege dair planlar yaptik. Gecmiste yaptigimiz hatalari gözden gecirdik.

Minik yavrulamiz da keyifli anlar gecirdiler. Bu durum degerlendirmeleri onlara da örnek oldu.
Tüm anne babalara cocuklari ile karneye özel bir gün gecirmelerini tavsiye ederim.

Diger bir bahsetmek istedigim konu da minik bebegim. Allah´im ne cok seviliyor bir bilseniz.

Gecenlerde katildigimiz bir nisan töreninde yavrum kucaktan kucaga gezdi.

Önüne gelen onu kucagina aldi. Öptüler, öptüler, öptüler...

Iyiki de az davetli vardi. Yoksa bebegime kavusmayi daha cok hayal edebilirdim.

Rabbim herkese hayirli evlatlar versin. Bizimkileri de hayirli insan eylesin insaallah.

Bebegim sevilme konusunda cok cok sansli. Hele hele ben haric bir de Samar annesi varki, herhalde bir insan sadece kendi yavrusunu bu kadar icten sevebilir.
Kendim kadar emin oldugum ikinci annemiz o. Bebegimi anne karnindan beri takip eden ve her halukarda destegi ile yanimizda olan bir can dostumuz.

Böyle güzel bir gecede bebegim herkesin ortasinda dans etti, zaten üstünde olan ilgileri daha da cok üstüne cekti.

Bol öpücüklü bir geceden sonra nihayet bebegime kavustum. Rabbime onu ve diger yavrularimi bana verdigi icin sonsuz sükrettim.

Prensesimin Ilkokul Heyecani

Eveeeeet benim minik prensesim de ilkokula basladi artik. Ana sinifi baslangicini anlatan yazimda da bahsetmistim, burada anne babalar cocuklarina okula baslarken resimde görüldügü gibi ici hediye ve sekerlemeler dolu kocaman külahlar (Schultüte) hediye ederler. Külahi kizim begendi, icini ben doldurdum. Yavrumun haberi olmadan bu külahi dolduracak irili ufakli bazi hediyeler aldim ve prensesim uyurken külahini hazirladim.

Okuma yazmasini hizlandiracak oyun, minik cüzdan, banyo keyfine yaracak oyuncaklar ve sampuan...

Tv oyunu, zeka gelistirici kelime oyunu, yap bozlar...

Lük serisine ait egitim setleri...

Bir yerlere giderken pesine alabilecegi kücük oyuncaklar, ayaklari miknatisli koyuncuk...

Prenses not kutusu, yatarken yorgan altinda veya karanlik odada oynayabilecegi el feneri, su aralar biriktirdigi Filly atlarindan bir kac avuc...

Uzun güzel saclarina yakisir harika tokalar ve takilar...

Ingilizcesini gelistirecek oyun...
(Bizim ögretmenimiz 1. siniftan itibaren ingilizce egitimine basladi, harika bir sey bu. Bir cok sinifta daha sonraki yillarda baslaniliyor diye duydum. Zaten kizimin anaokulundan da biraz pratigi var, eminim bu sayede okul icin iyi bir temeli olusmustur.)

Yavrum okula gidecegi sabah kalkip salona geldi. Sehpanin üzerindeki külahi görünce nasil sevindi anlatamam. Zaten böyle bir hediye alacagini biliyordu ama iceriginden haberi olmadigi icin heyecanlandi tabiki. Külahin agzinda bulunan tülden iceri bakti. En üstteki hediyeleri görmek istedi en azindan. Ne de olsa ne kadar uzun zamandir sabrediyordu. Hatta hediye alisverisini yapip eve geldigimde ona alisveris posetlerinin icerisine bakmamasini tembihlemistim. O da heyecanini kaybetmemek icin sözümden hic cikmamisti. Artik son gün sabri tükenmisti, bir an önce okula gidip eve gelip külahina kavusmak istiyordu.

Her zamanki gibi tüm 1. sinif ögrencileri ve veliler olarak  salonda yerlerimizi aldik. Diger siniflarin bizler icin hazirladigi gösterileri izledik.

 Tüm ögrencilerde ayni heyecan, birazdan sahneye cagilacaklar...

Evet iste o an, adi okundu yavrumun ve hemen yerinden firladi. Emin adimlarla sahneye cikti. Cok mutluydu. Kac aydir
"Anne ben ne zaman okula gidecegim?"
veya
"Okula gitmem neden bu kadar uzun sürüyor?"
veya
"Anne neden yaz tatili var? Ben daha önce okula baslasam olmaz mi?"
gibi soru yagmurlarina tutmustu beni...

Ve simdi o an gelmisti artik... :)

Kizim tipki abisinde de oldugu gibi yüksek zekali cocuklarin özel egitim aldiklari özel bir sinifa alindi. Bu sonuc beni cok cok mutlu etti tabiki.
Ögretmenimizde bir cok ögretmene nisbetle cok daha iyi hazirlanmisti. Kendisi velilere cok büyük özen gösterdi. Cocuklarimiz icin fotograf kareleri cekebilecegimiz mekanlar hazirlamis ve sinifta tüm hazirliklarini bitirmisti. Siparis verdigi listedeki tüm esyalari biz velilerden itina ile teker teker yazarak teslim almis, böylece isini ne kadar ciddiye aldigini kanitlamisti. Umarim bu memnuniyetimiz ebedi kalir.

Okula baslangic maceramiz sona erince kücük prenses birden ayaklarinin agridigini kesfetti ve hemen duygu
sömürüsü yaparak kendisini babasina tasittirdi. Baba yüregi ona dayanamadi tabiki.

Dayimiz ve yengemiz de bizim o mutlu günümüze istirak ettiler ve yanlarinda cok hos hediyeler getirdiler. Onlarda minik prensese minik külah ve cesitli hediyeler hazirlamisti, sagolsunlar.

En son evimize vardik... hediyeler nihayet acildi... etrafa gülücükler sacildi... kizim en cokta Filly´lere sevindi...
Yavruma basarilar diliyorum, her zaman her kosulda arkandayim minik prensesim...

Oglum Ortaokula Basladi

Tatil sonrasi cok cok heyecanli ve bir o kadar da yeniliklerle dolu baslangiclar yaptik hayatimiza. Oglum 7. sinifa basladi. Kizim ilkokula basladi ve bebegimiz de hayata yeni basladi.
Muharrem yavruma ilk okul günü okula eslik ettik. Sogukkanliligini korumaya calissa da yine de bir anne gözüyle heyecanini farkettim. Okula yeni baslayan cocuklara diger siniflar sürpriz gösteriler hazirlamisti.

Bu gösteriler ilkokulda görmeye alistiklarimizdan biraz farkliydi. Ayrica minik cocuklarin yerine sahnede koca koca delikanli ve kizlari gördük. O gencleri izlerken hayatin ne kadar cabuk gectigini düsündüm ve oglumun da artik genclige adim attigini kabul etmek zorunda kaldim. Cok degisik ve karisik hisler yasadim. Ona nasil davranacagimi bilemedim. Yavrum bir yandan hala cocukken bir yandan da büyük bir yetiskin gibi. 
Seneye kadar boy atacagini hesaba katarsam bir yil sonra ona asagidan yukariya dogru  bakacagim ne tuhaf. Daha dün gibiydi onu elinden tutup krese yazdirmistim. Ve de onu her birakip üniversiteye gittigimde vicdan azabi cektigim günler daha dün gibiydi.

Bir yandan Gymnasium gibi en yüksek seviyeli okula gitmesine sevinirken bir yandan da onun bu kadar cabuk büyüdügünü kabullenmenin verdigi karmasik duygu yogunlugu icerisinde gecirdik ilk günümüzü.

Sana okul hayatinda bol bol basarilar diliyorum canim benim. Sevgili oglum, canim...

Muharrem´in Atesle Oyunu

Güzel oglum tüm okulun katildigi sirk gösterisine katildi. Sene sonunda harika gösteriler izlemis olduk bu sayede. Muharrem atesle dans gösterisi yapmayi tercih etti. Bütün hazirliklar boyunca atesin tenine temas etmesine ragmen yanmayan kollarinin sirrini bize bir türlü aciklamadi.
Itiraf etmeliyim ki isin sirrini bilmeden gösteriyi izlemek daha keyifli oldu.
Cocuklarin bir hafta gibi kisa bir sürede cesitli hayvanlarla gösterilerden tutunda akrobatik hareketlerle, sihir ve komedi sahnelerine kadar olaganüstü bir sirk hazirlamalarina hayran kaldik. Egitmenlerini bu basarilardan dolayi kutlamak gerek. Tüm aileler izlediklerinden cok ama cok memnun kaldilar dogrusu.

Benim en manali buldugum kisim özellikle gösterilerin sonunda verilen mesaj oldu. Okuldaki cesitli yabanci kökenli cocuklara dikkat cekerek tüm dünya insanlarinin bir birbiriyle anlasarak ve sevgiyle hareket ettikleri sürece neleri basardiklarini vurguladilar. Ve savassiz bir dünya hayal ettiklerini belirttiler.
Evet gercekten de cocuklarimiz tüm dünyayi temsil eden bir gurup gibiydiler ve bu cesitlilikle sunucunun söylediklerini teyid etmislerdi.

Okulda Noel Kutlamasi

Dün oglumun sinifi noel kutlamasi hazirlamis. Piyesler, sarkilar, enstrüman gösterileri derken cok eglendik. Bundan önceki yillarda hep sahnede tüm okula hitab eden hazirliklar yapilirdi. Ama bu sene bizim sinif kendi icimizde kalmayi tercih etmis, hicte fena olmamis bence.

Oglumun ögretmenleri ile tekrar görüsme firsatim oldu. Hatta su an Cin´de ögretmenlige baslayan eski sinif ögretmenimizi de görmüs oldum. Buraya tatile gelmis. Daha bir kac sene orada kalacakmis. Saatlerce süren ucak yolculugundan sikayet edip duruyordu.

Yavrumun bu sene ilk okulda son senesi ve ögretmenleri dersleri hakkinda oldukca olumlu konusuyorlar. Seviyesi yüksek bir ortaokula baslamasi icin cok gayret ettik, sanirim bu hayalimiz gerceklesecek.

Aksam siniftaki cocuklari izlerken birinci siniftaki halleri geldi gözümün önüne. Ne kadar da hizli ilerlemisti hayat. Oysa dün gibiydi birinci sinif. Hatta kizim henüz dogmamisti. O minicik cocuklarin genclige dogru hizla ilerlediklerini görmek insanin kendisininde son sürat yaslandigini hatirlatiyordu.

Hem duygu yüklü, hem düsünceli, hem de eglenceli bir aksami da böylece arkada birakmis olduk.

Minik Papatyamin Anaokulu Baslangici

12.12.2010

Dünyalar güzeli papatyam bu sene Eylül ayinda anaokuluna basladi. Burada anaokulu egitimini ilkokullar degil kresler vermekte. Dolayisiyle kizim kendi kresinde anasinfina gecmis oldu.


Almanya´da kres, anaokulu ve ilkokula baslayan yavrulara "Zuckertüte" veya "Schultüte" adi verilen yukarda resmi görülen süslü külahlar hediye edilir. Bu külahlar cesitli minik hediyeler ve sekerlemelerle doldurulur. Iste benim yavrumunda ilk "Schultüte"si bu kelebekli olani.



Anasinfindaki diger yavrularda hediyelerini aldilar ve hep birlikte harika bir gün gecirdiler.




Her cocuk kendine ait bazi hediyeleri acti ve arkadaslariyla paylasarak oynadi.

Onlar artik okula bir yil kala oynamanin keyfini iyice cikardilar.

Kizlarin en favori rengi yine vazgecilmez pembeydi tabiki...

Insaallah yaz tatilinden sonra ilkokul heyecaninida yasamamiz nasib olur.

Kresten eve gelince evdede kizimi güzel hediyeler bekliyordu.


Heyecanla tüm hediylerini acti.

Annesi, babasi, abisi ile minik papatyam sevincini paylasti...

Hediyeler birbir ardina acildi...

Hediyelerini acarken yavrumun heyecani bizi de sardi...



Bizlerde sanki anaokuluna baslayacakmisiz gibi hissettik kizimin sayesinde...

Bu minik güzel lillifee cantamiza ait birde kalem cantamiz var ama onu anaokulunda biraktigimiz icin fotografi eksik...
Yavrumun cok sevdigi oyun hamuru, pembe lego taslarini da unutmadik...
Ayni zamanda yatarken kucaklayabilecegi yumusacik ortasinda bebegi olan güzel bir yastigi da uyku hediyesi olarak düsündük.
Veee kres ve anasinifinda isleyecegi her kagidi arsivleyebilecegimiz harika bir lillifee dosyasi hediyeler arasinda yerini aldi...Simdi de büyük hediye külahimizin icinden neler neler ciktigina bir göz atalim... bazilarini sayalim...

Cok sevdigi at, pony oyuncaklari...

Hello Kitty vazgecilmezleri...

Lillifee prensesine ait takilar...

Lillifee ayna, tarak, toka, ilk cikan disini koyacagimiz dis kabi, makas, prenses damgalari, boncuk kutusu, potakal aromali lillifee sarki cd´si...

Yine lillifee kolluk, dudak kremleri, losyon...

Kalemler, sekerler, cikolatalar, puzzle, slimy, okul öncesi egitim defteri...

Bu kadar sevdigi hediyeden sonra hepimiz bir öpücügü hakettik...

Kücük kizima, papatyama bir ömür boyu basarilar diliyorum. Dilerim üniversite mezuniyetini de ayni heyecanla kutlamamiz nasib olur.

Canim kizim benim...