Sehrin Ortasinda Ciftlik

Sehirde büyüyen cocuklara her zaman acimisimdir. Doganin tüm güzelliklerinden uzak sehir karmasasinda tikilip kalmis kücük dünyalar onlar. Sehrin yogunlugu yetmiyormus gibi oynama alanlari da cok kisitli malesef. 

Cocuklarim bu muzdarip durumdan fazla etkilenmesinler diye onlari vakit buldukca sehrin güzelim doga parklarina ve hayvanlarin bulundugu yerlere götürmeye calisiyorum. Sükürler olsun ki yasadigimiz sehir yesillik ve doga acisindan cok zengin parklara sahip ve her yer yemyesil. Ayni zamanda evimizin arka bahcesi de kocaman ve etraftaki tüm cocuklarin bir arada oynadigi harika bir mekan. Tipki bizim cocuklugumuzdaki gibi arkadasliklar kurarak oyunlar oynuyor ve hayati birbirlerinden ögreniyorlar güzelim arka bahcemizde. 

Yasadigimiz semtin bir avantaji da icinde minik bir ciftlik barindirmasi. Islek caddelerin arasinda itinayla gizlenmis, sihirli minik bir köy sanki. 

Iceri girer girmez cocuklarin verdigi tepki hep ayni "Üfff burasi ne kokuyor!" :)

Elbette sehir cocuklari gübre kokusunu tanimayacakti. Ama artik ögrenme zamani...

Burada güzel olan cocuklarin hayvanlara dokunabilmeleri ve isteyenlerin hayvanlarin bakimini üstlenebilmeleri... Benimkiler simdilik sadece dokunmakla yetindiler. Kimbilir belki bir gün onlarin bakimiyla da ilgilenmek isterler. Seve seve izin veririm...

Ciftligin yan tarafinda kocaman bir oyun alani yapilmis. Burada hersey dogal, hersey odundan, topraktan, cimden, cicekten...

Yavrularimin ve arkadaslari Tugce´nin gönüllerince kirlenmelerini izledim. Toz toprak icinde kosusturmacalarina katildim. Her türlü kudurmaya izin verdim. 

....

Su pompalamaya bayildi yavrum...

....

...

...

Cok hos bir sonbahar günü yasadik hep beraber. Arabalarin egsoz dumanini, sehrin gürültüsünü, insan kalabaligini bir an icin unutmaya calistim. Sadece cocuklarin dogaya saliverilisini ve yesili izledim.

Simdi ilkbahari iple cekiyorum. Daha gezilmeyi bekleyen onca harika doga parki ve yesillikler var sirada...

"Aslan sana hosgeldin diyor"

Beyimle birlikte Elif´imi ilk defa hayvanat bahcesine götürmüstük. Sumeyra ve arkadasi Tugce´de bize eslik etmislerdi. 

Elif´in hayran dolu bakislarini kameraya cekmedigim icin pismanim. Bahcenin hemen girisinde filler vardi. Hayatinda ilk defa canli fil gören Elif sasirip kalmisti. Bir müddet konusmayip, kocaman actigi gözleriyle onlari uzun uzun izlemis ve büyük bir hayret ve hayranlikla "Aneee filler ne kadar kocamaaaan!" diye haykirmisti. Ardindan fillerden pis bir koku geldigini söyledi. Ona hayvanlarin diskilarinin koktugunu anlattigimda saskinligi daha da artmisti. "Hiiiiih onlar tuvalete gitmiyorlar mi? Annesi onlara taharet aldirmiyor mu?" diye cok hosumuza giden, hepimizi kahkaha attiran bir yorum yapmisti. Elif yavruma hayvanlarin insanlar gibi olmadigini kanitlayana kadar bayagi ugrasmistim :) 

En cok görmek istedigi hayvanlar arasinda bir de aslancik vardi. Disarda yürürken aslanin kükremesini isittik ve hemen icerde aslanlarin bulundugu bölüme girdik. Kapali alanda kükreme sesi yanki yapinca ürkmemek mümkün degildi dogrusu. Elif´te bu ses karsisinda oldukca ürpermisti. Hemen orada onu sakinlestirmemiz gerekiyordu. Hemen beyimle bir hikaye uydurduk "Aaa Elif aslan sana hosgeldin diyor, onlar bu sekilde konusuyor. Hani sen de babanla oynarken aslan gibi kükrüyorsun ya, iste öyle!" Anlattiklarimiza önceleri pek inanmak istemeyen Elif, bizim güle oynaya aslani sevdigimizi ve "ayyy merhaba aslan kardes" gibi sözlerimizi duydukca rahatlamisti.

O gün bugündür her daim aslanin taklidini yapar ve "Aslan bana hosgeldin, merhaba dedi, biliyor musun?" diye de herkese anlatir.

...

...

...

...

Her hayvanat bahcesi sonrasi yaptigimiz gibi yine bahce icerisinde bulunan cocuk parkina ugramistik ve cocuklar doyasiya oynamislardi.

Bir ara Elif hayvanlarin belki onlarin yanina gelebileceginden korkarak bana siginmisti. Hakliydi, sonucta teorik olarak bu mümkündü. Onu sakinlestirip, oynamasi icin tekrar ablalarinin yanina yollamistim.

...

 Cok güzel bir gün yasamistik yine. Hatiralarimiza bir yenisini daha eklemistik. Belki böyle anilar sayesinde büyüdüklerinde onlara anlatacak bir sürü hikayem olacakti. Güzeldi hersey...