Misir Müzesi - Nisan 2012 Projemiz

Nisan ayinda projemizi secmek hakki Muharrem´deydi.



Kendisi eski Misir uygarliklari ile ilgileniyordu ve bu konuyu arastirmamizi arzu etti.

Öncelikle internetten biraz arastirip okuduk. Zaten Muharrem´in oldukca birikimi vardi. Hem kardesini hem beni bayagi bir aydinlatti.

Nitekim annemi de alip söyle güzel bir müze ziyareti gerceklestirdik.

En cok ölülerin kondugu tabutlar ilgimizi cekti. Soguk, tas ve kocaman...

....

....

...

...

Mumyalanmis insan göremedik ama mumyalanmis hayvanlari izledik. Cok enteresan...

Hele su ölü maskeleri cok ilginc. Insanoglu öldükten sonra bile güzel görünmek adina ne cok caba sarfediyor diye düsündük.

...

...

...

Tam ibretlik...

Kuzularim müzenin verdigi etkiden biran önce kurtulmak istediler. Onca mezar, tabut, ölü esyasi vs. görmek pek kolay olmadi, hele de Sumeyra icin.
Ama sonuctan cok memnun kaldilar yine de. Cok sey ögrendiler. Kulakliklar sayesinde de cok bilgi topladilar. Bizzat görerek tecrübe ettiler. Ben de onlarin bu merakini tebrik ettim.

Hosuma giden diger bir konuda cocuklarin müzeye ücretsiz girebilmesi oldu. Hatta aldigimiz bilet toplu bir cok müzeyi gezmemizi sagliyordu. Fakat annem ve cocuklar cok yoruldugu icin gezimizi sadece Misir müzesi ile sinirlandirmak zorunda kaldik.

Bu hos gezimizi harika bir yemekle sonuclandirdik.

Herkese bol bol müzeli günler diliyoruz...



Gala Yemegi ve Elif´imle Ilk Ayrilik

Basliktan da belli olacagi üzere Elif bebegim ilk defa benden ayri bir aksam gecirdi. Neden mi? O aksam cok özel bir gala yemegine davetliydik. Öncelikle davete katilip katilmama konusunda tereddüt ettim. Ne de olsa yavrum benden ayrilacakti ve henüz anne sütü disinda baska bir seyle beslenmeyen bir bebegi birakmak zordu. Ama anne babamin gönlünü yapmak saraylar insa etmekten daha önemliydi benim icin, onlari gala yemegine götürmeye karar vermistim bir kere. Bu durumda Elif kizimi cici annesine birakmaya karar verdim.

Elif´imin cici annesi yani can dostum, kizimin ikinci annesi ünvanini hakeden dostum, yavrumun kendisinde biraz zaman gecirecegini ögrenince sevincten havalara uctu. Tüm ailece Elif´imle güzel bir gece gecirecekleri uygun bir ortam hazirladilar. Arkadasimin esi bebek sevmek icin is yerinden daha erken eve geldi, cocuklar her zamankinden daha önce derslerini bitirdiler, evin diger fertleri ile cici annemiz Elif´imizi sabirsizlikla beklediler. Ben de kizima anne sütünü bir sisede hazirlayarak biraktim. Bu süt beni 3-4 saat idare edebilirdi.

Böylelikle Almanya´daki türklerin 50. yilini kutlayan gala yemegine katildik. Basbakan Erdogan ve esinin katilimiyla nezih bir aksam gecirdik.

Kutlamanin sonunda bir gurup yasli insan basbakanla hatira fotografi cektirmek üzere ön tarafa davet edildi. Annem babam da bu guruba katildi. 50 yil sonra hatirlanmak, eskileri animsamak anne babami cok mutlu etti. Bundan yillar önce babamin dinledigi nostaljik sarkilar calarken gözlerinin doldugunu farkettim. Ben de babamin bu halinden cok etkilendim. Cocuklugum, anne babamin gurbet yillari bir film seridi gibi gecti gözlerimin önünden.

Davet sonrasi duygu selinin ardindan kizimi ne kadar da cok özlemistim. Eve giderken ugrayip aldigim yavrumdan sanki günlerdir ayrilmis gibiydim.

Hos ve duygulu bir aksami böylece geride biraktik.