Serhat Akca ve Irmak Kerimoglu, Sizi Ne Cok Sevdigimizden Haberdar misiniz?

Siz güne nasil baslarsiniz?

Her zaman söylenir, güne nasil baslarsaniz öyle gider diye. Bu sözün cok haklilik payi var, mutlaka sizler de hayatinizda bunu tecrübe etmissinizdir. Öfkeli stresli bir gün genellikle o sekilde sonuclanir. Neseli bir günde ise kendinizi daha bir pozitif bulursunuz. Belki de kizmaniz gereken bir cok seye daha az tepki gösterirsiniz.

Ben son zamanlarda harika bir program kesfettim. Herkesin hosuna giden seyler farklidir biliyorum. Bu da benim hosuma giden güzel bir olay diyebilirim.

Önceleri arada bir bakarken sonra devam ettikce büyük bir haz aldigimi farkettim ve elimden geldigince her sabah izlemeye basladim.

Evet siz de merak etmissinizdir artik... ben günüme TRT Haberdar´i izleyerek basliyorum. Hem tüm dünyadan haberdar oluyorum, yabanci ülkelerin vatanim hakkindaki düsüncelerini ögreniyorum, hem de cok keyifli vakit geciriyorum.

Böyle bir haber programini insanin kendisine cok yakin hissetmesinde elbetteki sunucularinin cok cok büyük bir payi var.

Alisilmis haber programlarinin tam aksine cok sicak, sevecen ve izleyicilere hitab eden, yorumlari ve birbirlerine atismalari ile kendilerini seyircilerine son derece sevdirebilen iki sunucumuz var, Serhat Akca ve Irmak Gürcan Kerimoglu. Cok tatlilar, dünyalar tatlisi... Gazete haberlerini sunarken yaptiklari sirinliklerle ve arada bir sorduklari sorularla hepimizi ekran basina kilitliyorlar. Seyircilerinden fotograflar istiyor, haber aralarinda herkesle paylasiyorlar. Velhasil müthis keyif alarak izliyorum.

Bu arada artik beyim de bana katildi. Bizim evimizde her sabah ilk olarak TRT Haberdar aciliyor. Her ne kadar cocuklari okula hazirlama vaktine rastladigi icin ilk bölümlerini kacirsakta, sabah sabah yavrularimizi okula ugurladiktan sonra sicacik kahvalti cayimizin buhari tüterken, hafta ici keyifli kahvaltilarda bulusuyoruz o harika ekiple...

Iste burada bizim yavrularimizin fotograflarindan bir kare sunuyorlar. O hos yorumlarini eksik etmiyorlar.

Güzel olan TRT Haberdar´in cocuklarimizin da diline dolanmis olmasi. Zaten haber izlemekten hoslanan oglum ve insaallah ilerde ona benzeyecek kizlarim da anne babasini örnek almis oluyorlar. Dünyadan haberdar bir genclik yetirtirmemizde ön ayak oluyor bu aliskanligimiz.

Hafta ici Haberdar´a doyamayanlar cumartesi günleri Dünyadan Haberdar´i izleyerek harika bir hafta sonuna baslayabilirler üstelik.  :)

Serhat Akca ve Irmak Gürcan Kerimoglu´na bizlere verdikleri deger ve sunduklari harika haber programi icin cok tesekkür ediyorum.

Kisacasi iyiki varsiniz, hayatimiza renk katan güzel insanlar...

Sizi Seviyoruz...

Melek Kizim

15.11.2009 Pazar

Bugün melek kizimin olanca merhameti ile bana sarilisini ve beni teselli edisini hayatim boyunca unutmayacagim. Bir anda sanki rollerimizi degistik. O anne oldu, ben ise onun yavrusu. Bana üzülmemem gerektigini ve beni cok sevdigini söyleyerek, basimi oksayarak, öperek beni rahatlatmaya calisti. Basimi alip gögsüne dayadi. Yetiskin bir insan gibiydi. Merhameti melekleri andiriyordu. Cok etkilendim. Onun o minicik ve kahraman yüregindeki engin sevgiye hayran kaldim. Minik melegimden ne kadar cok sey ögrenmem gerektigini bir kere daha anladim. Belki de onun bir hatasinda ben ona bu kadar merhametli davranmiyorum diye gecirdim icimden. Belki de cok aceleci davranip sinirleniyorumdur, hatasini onarmasini bekliyorumdur. Ama minik melegim bana bugünkü davranisiyla ne kadar büyük bir ders vermis oldu. Oysa yavrum her firsatta herkese de bana da ayni anlayisi ve merhameti bu minik yüregi ile simdiden gösterebiliyordu. Özellikle bugün cok duygusal bir anima denk geldigi icin bu kadar cok etkilenmis olabilirim, fakat ders cikarmak adina demekki bu duygusal gününde bir hayri varmis.

Birtanecik papatyam, merhametli melegim...

Sinema Keyfi

04.11.2009 Carsamba

Yavrularima ne zamandir sinema keyfi icin söz vermistim. Fakat islerimin yogunlugundan bir türlü uygun bir zaman ayarlayamamistim. Oglum yavrularima verdigim sözü kesin tuttugumu bildigi icin benden hep belirli bir gün icin söz almak istedi. Ama ben tutamayacagim bir söz vermememek icin ona uygun zamani bildirecegim mesajini verdim sürekli. O israr etti ben biraz beklettim derken gecen hafta sonu bu kosusturmacaya bir son verdik.


Can ciceklerimle "Oben" adli filmi izlemeye karar verdik. Bu harika filmden müthis keyif aldik. Bazen sinema salonunu kahkahaya bogan cocuk seslerini baska bir kulakla dinledim. Bu minik yavrulari mutlu etmek ne kadar da kolay diye gecirdim icimden. Cocuklarimin keyiflendigini gördükce cok cok mutlu oldum. Onlarla gecirdigim zamanin tadini cikardim doyasiya. Bu arada da is telasini, gündelik hayatimin stresini atmaya calistim.

Bütün annelere kuzulari ile bu filmi izlemelerini tavsiye ederim. Hatta cocuklar olmasa da izlerdim diyecebilecegim kadar hos bir filmdi. Sonucta cocuk filmlerini illaki cocuklarla izleyecegiz diye bir kural yok degil mi?
Bu filmde beni en cok etkileyen sahneler iki esin birbirine olan saygi ve sevgisi ve de haniminin vefatindan sonra bile beyefendinin esinin hayalini gerceklestirmek ugruna verdigi sadakat örnegi oldu. Cocuklarimiza birakabilecegimiz en büyük miraslardan biri de sevgi, saygi ve sadakat degil midir zaten? Bu kadar keyifli bir filmle onlarin bu yasananlardan ders cikarmalarini saglamak ne kadar anlamli...

Ne ekerseniz onu bicersiniz

Süphesiz, her anne babanin ideali, aile serefini koruyacak, ihtiyarlik zamanlarinda kendilerine destek olacak, onlara saygisini eksik etmeyecek evlatlar yetistirmektir. Ancak, bu o kadar kolay bir is degildir. Hicbir cocuk, anne-babaya nankörlük etmez; ne verirseniz onu alirsiniz.
Mesut bir ailede, karsilikli sevgi ve saygiya dayanan samimi diyalogu, hangi tiyatro eseri taklit edebilir? Mini mini bir bebegin ilk adimlarini, hangi dans sanatcisi taklit edebilir? Kücük yavrunun anne ile miril miril kus dili konusmasini, hangi müzik parcasi taklit edebilir?
Kiymetli vakitlerini cocuklarindan ayri gecirenler...Onlarin tatli civiltilarini rahatsiz edici bulanlar... Evlatlarindan, ruhsal gelismeleri icin gerekli olan, sevgi, sefkat ve ilgiyi esirgeyenler... Ne duygusuz ve bahtsiz insanlardir!.. Böyle insanlarin teskil ettigi aile, vahsi bir topluluktur. Bu topluluk icinde büyüme bahtsizligina ugrayan cocuklar, ciliz, hasta ve ruhsal dengeleri bozuktur.

Kaynak: C.G. Salzman, Cocugu kötü egitmenin yollari, sayfa 18