Her bayramda oldugu gibi yine bayram günü sayisinca hediye hazirladim yavrucuklara. Bu sefer oglumun hediyelerini de kizlara has bir hediye paketiyle kaplamak zorunda kaldim. Cünkü baska hediye kagidi alacak firsati bulamadim. Hediye icin alisverisimi de zor yetistirdim diyebilirim. Sükür evde acil durumlar icin biriktirdigim bir kac hediyeye disardan yenilerini ekleyerek durumu kurtardim.
Ilk gün kizim yataktan kalkar kalkmaz hediyesini acmak istedi. Ama önce abimizin camiden gelmesini beklemesi gerekiyordu.
Muharrem ilk gün hediyesine bayildi. Ne zamandir uzaktan kumandali bir helikopter istiyordu. Ben de kücük ama oldukca maharetli bir helikopter sectim kendisine. Cok mutlu oldu yavrum.
Daha sonra aile ve es dost ziyareti derken malesef ikinci bayram günü pazartesine denk geldigi icin cocuklarin öncelikle okula gitmeleri gerekiyordu. Bilindigi üzere burada bayram tatilimiz yok. Sadece bayramin ilk günü müslüman cocuklar evde kalabiliyor. Ama bu sene zaten bayramin ilk günü pazara rastlamisti. Okuldan gelindikten sonra heyecanla ikinci hediyeler acildi. Oglum ikinci hediyesini acinca hayal kirikligina ugradi. Ona wii oyunu hediye etmistim ama kendi hayalindekini tutturamamistim. Zaten onun hayalini gerceklestirme gibi bir niyetimde yoktu. Önemli olan öncelikle hayatta herseyi elde edemeyecegini ögrenmesiydi. Bu dersi ona verdim vermesine ama benim de moralim bozuldu. Onun yüzünün asilmasi, bir tesekkür yerine hayal kirikligi yasamasi beni sinirlendirdi. Ona binlerce muhtac cocuklari hatirlatarak sükretmesi gerektigini anlattim ama o an hic bir sey fayda etmedi.
Bir an sinirden bunca bol hediyelesmeyi kaldirsam mi acaba hayatimizdan diye düsündüm. Ama ben bu bayram günü sayisinca hediye isini zaten onlar burada yasanan buruk bayramlarda neselensin, bayramlarda hatirladiklari güzel anilari olsun ve de bayram sabahlarina sevincle uyansinlar diye yapiyordum. O an moralsizlikle bir karar vermek istemedim.
Neyse bir gün sonra is tatliya baglandi. Ücüncü günün hediyesinden memnun kaldi kücük bey.
Sumeyra kizimin bu gibi takintilari olmadi sükürler olsun. Hediyeleri begendiginden mi yoksa daha degisik bir karaktere sahip oldugundan mi bilinmez, en azindan bu moralsizlikten onun memnuniyeti ile cabucak kurtuldum. Ama yine de ben nerde hata ediyorum diye düsünmek üzere kendimi hesaba cektim. Mutlaka bir yerlerde bir egitim hatasi yapmistim. Bir sürü analizden sonra kendi kendime bazi kararlar aldim. Hayrolur insaallah.
Büyüklere varda benim minik bebegime bayram hediyesi olmaz mi? Öncelikle ona hediye almayi düsünmemistim, cünkü zaten kisa bir zaman önce onun icin bir sürü alisverisler yapmistim. Ama sonradan "o bayrami bilmiyorsa bile ben biliyorum ya" dedim icimden. O henüz anlamiyorsa ben anliyorum sonucta... derken minik kurabiyeme de bayram hediyeleri aldim.
Bu oyuncagi bulmak isteyenler TIK TIK
Agzina sokarak tadmak üzere bebegime ilk bayram hediyelerini vermis oldum. O da sanki bütün bunlari anlamiscasina aldi kabul etti. Hemen tadina bakti. Merak edenler icin TIK TIK
Bu hediyemizi o henüz anne karninda iken secmistim. Bari bayram dolayisiyle bu paketide acalim dedik. Bu bezin kenarlarina dikilen degisik materyallerden olusan parcalar tam agzina diline layik :)
Zamaninda cok begenerek almistim bu hediyesini yavrumun. Kücük bebegi olan tüm annelere tavsiye ederim.
Dileyen anneler buraya tiklayabilirler TIK TIK
Bu arada cok hizli büyüyor benim minik kurabiyem. Disleri kasiniyor cok fena. Erken mi cikaracak minik disini bilmiyorum. Devamli yakalik degistiriyoruz.
Bebisimin bu sloganini da paylasmadan edemedim. "Eger burada birisi bagiracaksa o da benim!" :) Gercek hayattan alinti gibi degil mi? Bütün gün o bagiriyor ben dinliyorum.
Su an bu postu beraber yaziyoruz Elif´imle. Ben tek parmakla tuslara basarken, o da minik yumruklarini büyük bir gayretle agzina götürüyor, yaliyor ve biraz da battaniyesinin ucundan tadina bakiyor. :)
Haydi bize müsade...
