Kücük Dünyalar

Hafta Sonu Faaliyetleri

2012-02-16T08:05:00.003+01:00

Cocuklarimiz hayatta en önemli varliklarimizdir. Onlara bu stresli ve yogun hayatta oldukca cok vakit ayirmamiz gerekiyor. Ben sahsen cocuklarimla en cok gezmeyi, tozmayi ve faaliyetlerde bulunmayi seviyorum.

Okul ve kurslarla yogun gecen hafta icinden sonra eglenceli ve keyifli bir hafta sonunu hakediyorlar. Onlarla daha önce belirledigimiz bir program uyguluyoruz. Tüm faaliyetlerimiz icin daha cok cuma ve cumartesini kullaniyoruz. Bu iki gün icinde bilgisayar ve tv oyunlari da serbest. Üstelik gece yatma vakti hafta icine nazaran 2- 3 saat daha gec olabiliyor. Genellikle yatakta tv keyfini de eksik birakmiyoruz. Bu iki günün tadini sabahtan aksama kadar cikariyorlar yani. Pazar günlerimiz daha cok diger haftaya hazirlanmakla geciyor.

Tüm anne babalara agiz tadinda keyifli vakit gecirmelerini tavsiye ediyorum.

Anneanne Dede Günleri

2012-02-12T04:13:00.002+01:00

Yavrulara örnek olmak gerek. Biz anne babalarimizi ziyaret edecegiz ki onlarda biz yaslaninca bizleri ziyaret etsinler.

Biz bu güzel ziyaretleri haftada bir iki defa gerceklestirmeye calisiyoruz. Anneanne ve dedemiz cok memnun kaliyorlar.

Bazen onlarin ev islerinde yardimci oluyoruz. Bazen pastalar börekler yemekler hazirlayip hep beraber yiyip iciyoruz.

Koyu sohbetlere daliyoruz. Hal hatir soruyoruz. Ihtiyaclarini ögreniyor ve gideriyoruz. Sevinclerimizi, basarilarimizi, hüzünlerimizi paylasiyoruz. Onlarin hayat tecrübelerinden yararlaniyoruz.

Her halukarda onlari memnun birakiyoruz. Bazen evimize dönerken anneannemizin dedemizin gözlerinin doldugunu görüyor, duygulaniyoruz. Anliyoruz ki onlari ziyadesiyle memnun ediyoruz.

Yavrularim anne babanin degerini ögreniyorlar böylece. Iki elleri kanda olsa anne babaya kosmalari gerektigini, onlara sayginin emekle gösterildigini, yorulmanin tatli sevincini yasarayak tecrübe ediyorlar.

Büyüklerimizin hayatimizda ne kadar önemli bir yer tuttugunu onlari kaybetmeden önce ögreniyorlar.

Insaallah diyorum, eger Rabbim ömür verir de yaslanacak kadar yasarsak yavrularim bu tecrübelerle bizleri yanliz birakmazlar. Ben elimden geleni yapiyorum, tabiki takdir Allah´tandir.

Yasli insanlarin bir yük gibi görüldügü su dünyada onlarin asil büyük bir nimet olduklarini kesfetmelerini diliyorum.

"Anne babaya iyilik Allah´a iyilik gibidir."

Yüzüyoruz, Yüzmeyi Tavsiye Ediyoruz

2012-02-06T02:12:00.002+01:00

Sporun hayatimizdaki önemi malum. Saglikli bir yasam icin cocukluk döneminde bir aliskanlik yerlesmesi de sart. Hele de bu spor yüzme olursa bence daha da önemli.

Muharrem yavrumla Sumeyra yavrumu yüzme kursuna yazdirdim. Her ne kadar kres ve okulda yüzmeye gitselerde özel bir kursun yerini tutmuyor tabiki.

Sumeyra tamamen yeni baslayanlar kursunda, Muharrem ise biraz daha tecrübeliler arasinda. Muharrem yavrum ana sinifinda iken sudan korkmus ve bu korku onun yüzme testini tamamlamasina engel olmustu. Iste ta o zamanlara dayanan bir tecrübe söz konusu.

Kursumuzun bir ayini basariyla tamamladik. Geriye iki ayimiz daha kaldi. Sevindirici olan daha kursun ortasina bile gelmeden yavrularim yüzmeyi büyük bir ölcüde ögrendiler. Buradaki adiyla "Seepferdchen" yani "Denizati" diye adlandirilan erken yüzücüler sertifikamiza az kaldi.

Kursun bitimine kadar sadece detaylara yogunlasacaklar ve düzenli antrenmanlarla iyi bir sonuc elde edecekler insaallah. Gecen haftadan beri tamamen desteksiz herhangi bir malzeme kullanmadan derin havuzda yüzmeyi basardilar. Hatta suya atlama, dalis, sirtüstü yüzme, kurbagalama teknigi tam oturdu sayilir.

Amacim yavrularima yüzmenin diger asamalarini da ögrenecekleri kurslar sunmak. Yani sirada bronz, gümüs ve hatta isterlerse altin madalya alabilecekleri yüzme kurslari var.

Neler olacak bakalim görelim...

Zelda Oyununa Dikkat

2012-01-28T02:09:00.002+01:00

Eger sizlerin de cocuklari Wii oyunlarina ilgi duyuyorsa ve Zelda oyununu oynuyor veya satin almak istiyorsa....

Dikkaaaaaaaaaaat!!!

Kisaca:

Oyun tamamen dini hassasiyetlerimize aykiri.
Iceriginde "Tanrica" diye bir varlik var.
Tanricanin mesajlarini Zelda´ya bildiren bir "Hayalet" araci olarak mesajlar tasiyor.
Hayalet ucan kacan bir sey ve oyun boyunca onu takip etmeniz gerekiyor.
Tanrica tarafindan hayalet araciligi ile yüklendiginiz görevlerinizi yerine getirmeniz gerekiyor.

...

gibi bir sürü sacmalik sözkonusu.

Biz bu oyunu hemen rafimizdan kaldirdik ve hic bir cocuga tavsiye etmiyoruz.

Yavrularimizin dinine, psikolojisine ve bos vaktine zarar vermek istemiyoruz.

Almayin, aldirmayin...

Pokemon Sacmaligi

2012-01-24T23:56:00.000+01:00

Zaman zaman cocuklarimiza yasaklar koyariz ama onlarin yasakladigimiz seyi ne kadar sevdigini bildigimizden bazen geri atmak zorunda kaliriz ya, iste ben de aynen böyle iki tas arasinda kalakaldim.
Oglumun pokemon oyunlarina olan meraki kizimi da kisa sürede etkisi altina aldi. Uzun zamandir Pokemon´a alternatif baska oyunlara yönlendirmeye calisiyorum ama sanirim simdilik bosa kürek cekiyorum. Bir ara tamamen yasak koydum, degil oynamak, Pokemon kartlarini dahi eline almalarini istemedim.
Evet yasaga uydu yavrularim ama yasakladikca Pokemon´un degeri gözlerinde daha da artti.
Ben de bu sevdadan tamamen bikip, bir daha geri dönüs icin bir hevesleri kalmasin diye pokemon yasagini ortadan kaldirdim.

Yavrularim bu özgürlügün tadini sonuna dek cikarmayi ihmal etmediler. Pokemon hayranlarinin katilacagi Pokemon günlerinden birinin de yasadiklari sehirde yapilacagini ögrenen minik hayranlarim, bizi ikna edip o coooook "özel" güne katildilar. Iste bu t-shirtler de o günden hatira.

Dogru mu yaptim, yanlis mi bilmiyorum. Sevmiyorum o garip görünümlü sacma yaratik resimlerini. Cocuklarin ic dünyalari etkileniyor ve yasadiklari hersey gibi kesin bu garip yaratiklar da onlarda izler birakiyordur.

Böyle sacma seylere özlem duymamalari icin kendilerini özgür biraktim, birakmasina ama icim icimi yemiyor desem yalan olur. Bakalim gecen günler ne gösterecek. Insaallah yanlis bir karar vermemisimdir düsüncesi ile bir kac öneri ve fikre ihtiyac duydugumu da eklemek isterim.

Imdaaaaaaaaaaaaaat!!!!!!!!!

Dislerim Icin Ciciler

2012-01-23T02:03:00.001+01:00

Son yazilarimizdan birisi minik kurabiyemin dislerinin cikmasi ile ilgiliydi. O gün bugündür dislerimizin kasinmasi devam ediyor. Henüz ortada minicik bir dis yok. Ama ha gayret cikmasi yakindir diye düsünüyorum, bakalim...

Elif´ime dislerinin sizisini ve kasintisini dindirecek bir sürü arac gerec aldim. Artik ne zamandir bu dis sagligi ürünlerini yavrumun ihtiyacina göre sirayla kullanmaya basladik.

Ürünlerden birisi cok bilindik olan bu bisfenol a icermeyen dis kasima ve rahatlatma araci. Genellikle bunun daha büyük boyutlu olani satilir veya alinir. Bebekler büyük nesneler ile dis etlerini kasimakta zorlanirlar. Bundan dolayi ben bu kücük ve pratik olanini tercih ettim. Bilindigi üzere bu ürünü buzdolabinda bir müddet birakarak icindeki sivinin sogumasi saglanir ve bebek bu sekilde dis etlerini daha da rahatlatmis olur.

Dis kasima araclarindan en cok hosuma gidenlerden birisi de bu dis fircalari.

Bebegin 3 ay, 6 ay ve 12 aylik dönemlerinde dis etlerini kasimaya yarayacak ve ayni zamanda bebegin ilk dis fircasi ile tanismasini saglayacak fircalar.

...

Bu mikrofiber parmaklik ise harika bir bulus bence. Dil, dis eti ve ilk disi bununla hem masaj edebilir hem de temizligini saglayabilirsiniz. Emniyet acisindan alt tarafindaki halkayi mutlaka orta parmaginiza gecirmeniz gerekiyor.

Bu silikon baslik ise yine minik yavrularda 3. aydan itibaren kullanilabilen bir firca. Bisfenol A orani % 0.

En enteresan araclardan biri de bu menekse kökü. Bunca kimyasal arasinda bir tane de dogal bir yöntem kullanmak gerekir. Bebek dis cikarma döneminde bu köke isirarak agrilarini azaltabiliyor. Tükürük sayesinde yumusayarak daha kolay cignenmesini sagliyor.

Baska bir dogal yöntem de bilindigi üzere havuc kullanimidir. Bebekler havuca isirarakta dislerine masaj uygulayabilirler.

Minik bebeklerimize alcagimiz tüm ürünlerin sagliga zararli olup olmadiklarina cok dikkat etmeliyiz. Mutlaka dis doktorlari tarafindan tavsiye edilen, antibakteriyel ve bisfenol a icermeyen ürünler secelim.

Bisfenol A bebek biberonlari tarzi ürünlerde zararli oldugu icin 2011 yilindan beri Avrupa Birligi´nde kullanimdan kaldirildi diye biliyorum.

"Agac yasken egilir!"

Öyleyse cocuklarimizin dis sagligina gerekli hassasiyeti göstermeleri icin onlara bebeklikten itibaren bu egitimi verelim.

veee en önemlisi

ÖRNEK OLALIM.

Bizim Ucusan Kelebekler

2012-01-13T02:48:00.001+01:00

Her hafta sonu elimden geldigi kadar yavrularimla bir faaliyette bulunmaya calisiyoruz. Disari cikmadigimiz zamanlarda genellikle misafirlerimizi agirmalayi tercih ediyoruz.

Bu karelerde yine kapali oyun merkezlerinden birinde cekildi.

Yavrularim oturdugumuz yerde basimizda ucusup durdular.

Anne ve teyzelerini tavandan izlemek eminim cok zevkli olmustur.

...

Bütün bir gün oynamaya doyamayan yavrulari oyun yerinden cikarmak zor oldu. Merkezin kapanis saniyelerini bile degerlendirdik yani o kadar...

Oyunlar sona erince Sumeyra Elif´i her zamanki gibi yeni kesfetmis edasiyla biktirircasina sevmeye basladi. Kardesini elinden zor kurtardik.

Kapiya yönelene dek Sumeyra son kez önüne gecen tüm oyun firsatlarini degerlendirmek istedi tabiki.

...

Nihayet gündüz damladigimiz Jacks Fun World´den aksamin karanliginda ancak ciktik, evimizin yolunu tuttuk.

Cok sevdigim arkadaslarimla, onlarin ve benim yavrularimla harika saatler gecirdik.

Kis aylari icin bu kapali oyun alanlarinin harika alternatifler oldugunu düsünüyorum.

Herkese tavsiye ederim.

Oglumun Hediye Telasi

2012-01-12T02:23:00.000+01:00

Hediye secmek benim icin hic kolay degildir. Allah´im düsünür dururum: acaba begenir mi, buna ihtiyaci var midir, hangi rengi sever, isine yarar mi, ya begenmezse, kendime layik görmedigimi hediye diye veremem, vs. vs....??????

derken uzar da gider sorular beynimde...

Bu kadar zor hediye secen biri olarak bir de oglumun hediye secme sorunu omuzlarima binince varin halimi siz düsünün.

Bir cok ülke de oldugu gibi bizde de her noel zamani gelince cocuklar sinifta aralarinda kura cekerler, her kime hangi arkadasi rast gelirse ona ufak bir hediye alir.

Nitekim oglumun "Julklapp" cekilisinde kendisine arkadasi Kübra cikar.

Ve minik bir sorun yumagi oglusumun basini agritir. Neden? cünkü hem arkadasimiz bir kiz, hem de hediye almak icin sadece 2 gün vaktimiz var.

Eeeee anneler en zor durumlarda basvurulan yegane mercilerdir. Lakin bebekli ve cok yogun olan bir anne olarak bu hediye isinin altindan kolayca cikmam gerekir.

Vakitten kazanmak icin internetten online alisveris yöntemine basvurduk. Ayrica hediyemizin istedigimiz gün elimize ulasmasi icin ekstra kargo parasini gözden cikardik. Veee bir kiz arkadasina hem de cok fiyatli olmamak sarti ile harika bir hediye sectik zannediyorum.

Dantel motifli kalemlik, not defterleri ve hos bir kolye.

Bu kücük hediyeler paketlenmek üzere cabucak elimize ulastilar. Özel kargo parasina degdi yani :)

Oglum bu yardimdan cok ama cok memnun kaldi.

Hediyelerimiz paketlendi...

Paketimizin cazip hale gelmesi icin sekerlerle süsleme yapalim dedik...

Kücük genc kizlar böyle paketlere bayilirlar diye biliyorum ben...

Oglumla birlikte elimizden geleni yaptik...

Hediyelestikleri gün oglumun eve gelmesini dört gözle bekledim. Yeni sinifinda yeni bir arkadasina ilk defa hediye almasi ve bunun begenilmesi benim icin cok önemliydi. Bilindigi üzere bu yaslarda gencler icin begenilmek en önemli unsurlardandir.

Nitekim Kübra kizimiz hediyemizi cok begenmis, üstelik memnuniyetini belli etmek icin Muharrem´e sarilmis öhm öhm...

:) Yavrularimizin mutlulugu bizim mutluluk garantimizdir...

diyorum...

...Mutluluklar...

Herseyde Sevgi

2012-01-10T00:49:00.001+01:00

Sevgiyle yapilan, alinan, hazirlanan hersey güzeldir, degil mi?
Minik yavrumun yeni yeni cicilerinde de bunu bizzat yasiyorum.

Belli ki benim gibi düsünen firmalar var. Bebegimin yakaliginda gözüme takildi bu ince ayrinti.
"Made with love" = "Sevgiyle Yapilmistir"

Su aralar en cok, en rahat kullandigim giysiler, body´ler. Sevgiyle düsünüp aldigim, cici ve onun rahatligi icin mükemmel.

Minik kurabiyemi giydirmek, onunla sabahtan aksama kadar ugrasmak, oynatmak, yedirmek icirmek, altini almak... cok siradan ama benim icin su siralar en keyifli hobim.

"Temelinde sevgi bulunan egitim gelecekte bize sevgi olarak geri dönecektir." H.M.

Sevgiler...

Tesekkürler

2012-01-04T09:31:00.001+01:00

Bebegimin dogumu, is hayatina mola vermem, kizimin ilkokula baslamasi, oglumun ortaokula baslamasi... derken hayatim yogun ve alisilmis güncelin disinda cereyan etmeye basladi. Böyle dönüm noktalarinda insanin yasadigi en güzel sey hayatini paylastigi arkadas ve dostlarinin olmasidir.
Bebegimi tebrik icin gelen bir cok arkadaslar arasinda calisanlarimdan bazilarinin da bulunmasi beni cok mutlu etti. Bir arkadas hassasiyeti beklemedigim halde gösterdikleri sevgi ve saygiya cok tesekkür ediyorum.

Cok hos, cok kibar, cok cici hediyeler secmisler minik prensesime.

Tesekkürler...
hediyeden ziyade gösterdikleri saygi ve gönülden gelen tüm güzel dilekler icin...

Prensesim 6 Yasinda

2011-12-31T09:52:00.001+01:00

Merhabalar...

Güzel prensesim Sumeyra´m artik 6 yasini doldurdu. Bu benim icin hem hüzün verici, hem de sevindirici. Bir anne olarak insan yavrusunun saglikli mutlu büyümesine sevinirken bir hayli hizli gecen senelere de hayret ediyor.

Bu muffinleri yavrumun sinif arkadaslari icin hazirlamistim. Artik her dogum gününde arkadaslarina sekelermeler ve muffin dagitmak gelenek haline gelmis.

Farkettim ki yavrularim normal kek veya pastayi muffin kadar sevmiyorlar. Halbuki malzeme ayni malzeme ama görüntü farkli.

Hani yemekte sunum cok önemlidir ya hanimlar iyi bilirler, iste bu yavrularin muffin meraki da bunun cok iyi bir örnegi. Miniklerin göz zevki iste...

Prensesime bu sene de seker hamurundan pasta hazirladim.

Fakat bu sefer seker hamurunu cok iyi tutturamadim. Ana malzemede daha önce kullanmadigim bir marshmallow denedim, belki ondandir. Malesef tam istedigim görüntü cikmadi ortaya ama minik prensesim ve arkadaslari yine de pastayi cok begendiler.

Yine her sene oldugu gibi gelecek minik misafirlerimize minik torbalar icerisinde ufak sekerlemeler ve kücük hediyeler hazirladik.

Oglumla parti baslamadan önce miniklerle oynayacagimiz oyunlar ve de oyunlar sonucunda kazanabilecekleri madalyalari. Kazanan her bir yavruya bir madalya vardi, bayildilar oynarlen pür dikkat kesildiler madalya almak icin :).

Dogum günü partisi olurda ses samata eksik olur mu? Kafamizi bol bol sisirecek düdüklerde hazirliklarimiz arasinda yerini aldi :)

Her sene yavrularim dogum günü partilerinde hangi konuya veya cizgi film kahraminina karar verirlerse pastalarinda ve hediyelerinde o dogrultuda vurgu yapiyorum. Bu sene kizimin secenegi Filly´den yana oldu. Su aralar muntazam bir sekilde Filly´ler biriktiriyor.

Salonda cocuklarin oynayacagi mekani daha genisletmek adina sehpayi bir kenara aldik. Bos sehpa hediyelerin toplanmasi icin iyi bir fikir oldu. Misafirlerimiz gelmeden önce kendi cekirdek ailemize ait hediyeleri yerlestirdik.

Minik misafirlerin gelmesine yakin masamizi hazirladik. Ikramlarimizda daha cok yavrularin sevecekleri yiyecek ve sekerlemelere yer verdik.

Sonra birbir ardina kapi zili calmaya basladi. Sumeyra her arkadasini heyecanla kapida bekledi. Cok ama cok mutluydu. Mutlulugu gözlerinden okunuyordu.

Derken gelen arkadaslari ile beraber ilk oyunlarina basladilar. Yarim saat icerisinde ev 14 cocukla doldu.

Bütün oyunlarindan cok keyif aldilar, tek bir arkadasi haric... O yavruya ne yaptiysak begendiremedik. Ne evimizi begendi, ne partimizi, ne oyunlari, ne de yemekleri... Annesi oglunu teslim ederken "umarim yaramazlik yapmaz" tembihleri hep kulagimda cinladi o gün, meger kadinin bir bildigi varmis...

Kisa sürede hediyelerimiz yerlerini aldilar. Sumeyra hem oynadi kudurdu, hem de gözünü hediye paketlerinden alamadi. Her oyun sonunda "anne simdi hediyeleri acalim" diye diretti :) Onu cok iyi anlamama ragmen sabretmesini ögütlemem gerekti.

Partimiz son hiziyla devam ederken sira nihayet pastamizi kesmeye geldi...

...

Bir dogum günü partisinin en özel en güzel ani... Kizim cok heyecanliydi. Pastanin üzerindeki Filly´i yemek icin daha önceden benimle pazarlik etmisti. Nitekim pasta kesmeye sira gelince hemen Filly´i alip tabagina koydu.

Öncelikle misafirlerimize ikram ettigimiz pastamizi herkes cok begendi.

Hep beraber yenilip icildikten sonra sira nihayet, sükürler olsun ki hediyelere geldi. Allah´im bu ne heyecan cocuklarda.

Kizim elindeki bos siseyi ortada cevirerek sisenin isabet gösterdigi arkadasindan hediye almak üzere calismalara basladi :)
Her bir arkadasina sarilarak tesekkür eden Sumeyra partinin en önemli kismini atlatarak bayagi bir rahatladi :)

Minik misafirlerin alinma saati yaklasirken anne babalar gelene dek onlarla bir kac oyun daha oynadik. Yine heyecan doruga cikti. Cocuklar cok ama cok eglendiler.

Insan onlari mutlu ettigini gördükce tüm emeklerine degdigine seviniyor.

Bayagi bir kudurup kurtlarini döken misafirlerimizi yolcu ettikten sonra geride kalan cok samimi iki dostumla gecenin keyfini cikarmaya devam ettik. Sumeyra ve Muharrem´de geride kalan bu özel misafirlerimizin yavrulari ile keyiflerini devam ettirdiler.

Herkeslerden bahsettikte bizim minik yavrumuzu unuttuk mu?

O da nasibini aldi oynayan onca cocugu seyrederek ve de herkesin maskotu olarak :)

Gelen onca hediyelerden hala acilmamis oynanmamis bir sürü var.

Onlara sira gelene dek Sumeyra´nin keyfine diyecek yok.

...

Rabbim her bir yavrumuza mutlu saglikli ve huzurlu bir hayat versin, benim yavruma da...

Cocugunuzun mutlu olup olmadigini anlamak icin onun gözlerine bakiniz. Onlar size herseyi itiraf edecektir.
H.M.

Haydi Jolos Cocuk Dünyasi´na Ziplayalim

2011-12-28T21:41:00.003+01:00

Uzun zamandir ablam ve yegenlerimle gezme firsati bulamamistim. Genellikle bulusmalarimiz aile ici ev ziyaretleri ile kisitli kaliyordu. Bu duruma acilen son vermek üzere cocuklari ve canim annemi alarak kapali cocuk oyun alanlarindan birine gittik.

Burasi "Jolos Kinderwelt"- yani "Jolos Cocuk Dünyasi", yavrularimi severek götürdügüm yerlerden birisi. Diger oyun alanlarina nisbetle daha kücük belki ama yetiskilerin birlikte oturabilecekleri imkanlari daha rahat bence.

Cocuklar icin zaten nereye gidildiginden ziyade bir yere gidip oradan keyif almak önemli. Bu sefer de diger zamanlarda oldugu gibi oyun alaninin kapanis saatinin son dakikasina dek ellerindeki firsati degerlendirdiler.

Artik canavarlarin agzinda yutulmaktan tutunda, dev balonun üzerinde ziplamalara kadar kan ter icinde kaldilar. Zaten cocuklarda en cok sevdigim manzara da bu. Mademki onca yolu coluk cocuk demeden asip bir yerlere gidiyoruz, onlarin o günün keyfini sonuna dek cikarlamari gerekir. Ben oyun oynamaktan kipkirmizi olup terleyen cocuklarina kizan bir anne degilim. Bu gibi oyun alanlarinda basima gelecekleri bildigim icin yanimda mutlaka yedek camasirlar bulundururum. En kötü ihtimal camasirlar unutulmussa eger, atlet ve benzeri ic camasirini cikarip üzerine kazagini giydiririm olur biter.

Büyük kuzular böyle candan oynarda benim minik kurabiyem oynamadan eve gelirse olmaz. Onu da dev balonun bir yanina oturtarak ilk oyun alaninda ilk tecrübelerine kavusmasini sagladim tabiki. Ne de hoslanmisti ama yavrum. "Bana ne oluyor anne, hayatimda hic bu kadar ziplamamistim!" der gibi yüzüme bakan minik bebegimi de eglendirmenin rahatligi ile aksamin karanliginda evimizin yolunu tutmustuk o gün.

Cocuklara ayrilan zamanin uzunlugu degil kaliteli olmasi önemlidir. H.M.

Sevgiler

Of Dislerim Cikiyor Teyzeleeeeer

2011-12-26T09:44:00.000+01:00

Son zamanlarda minik Kurabiyem cok rahatsiz.

Habire dislerini kasiyor.

Ne kadar dislerine masaj yapsamda o minicik dis, eti yarip cikana dek cekecegimiz var.

Yaklasik 2 hafta sonra 6 ayini dolduran Elif´imle ek gidaya gececegiz. Doktorlari dinledik ve 6 ay sadece anne sütü ile beslendik. Yakinda sindirimi en kolay olan patates ve havuc sebzelerimizi deneyecegiz.

Yavrusunun her derdini keyifle üstlenen tek kisidir ANNE...

Evdeki 3. Dünya Savasini Önleyen Yöntem

2011-12-21T21:31:00.002+01:00

Eminim bir cok anne evde cok sevdigi yavrulari ile zaman zaman 3. dünya savasina girisler yapiyordur.

Bir anne yaramazlik yapan cocuklarina kizip bagirsa, icine dert oluyor, güzellikle anlatip cocuklar dinlemese sinir oluyor.

Eee her halukarda cileden cikiyorsaniz, yani kisacasi benim gibi asabi bir anne iseniz sizlerle bir yöntem paylasmak isterim.

"Gülen ve Aglayan Yüz" tablosu:

Bu tablo ne ise yariyor peki?

Yaramazlik yapan yavruya bagirip kizmak yerine bir aglayan yüz veriyorsunuz. Ya da iyi bir sey yapan yavruya gülen bir yüz...

Bir sirayi, yani 10 aglayan veya gülen yüzü tamamlayan yavru ise bir ceza veya bir ödül aliyor...

Detayli ve anlasilir anlatmak gerekirse:

Öncelikle cocuklara ait bir tablo hazirlayin.

Bu tablo gülen ve aglayan yüzleri toplamaniza yardimci olsun.

Cocuk hangi sirayi doldurursa ona göre ceza veya ödül verin.

Yukardaki resimde bizim ceza ve ödül katalogumuzu görmektesiniz.

10 gülen veya aglayan yüzü tamamlayan cocuk bu listeden birini begenebilir. "Cezalardan ceza begen" der gibi yani :) yada "Ödüllerden ödül begen" :)

Biz bu listede ceza veya ödül icin neler yapabilecegimizi siraladik. Sizler de kendinize göre kurallar koyabilirsiniz.

Gülen ve aglayan yüz tablosu disinda da uyulmasi gereken kurallari siralamak cok gerekli bence.

Biz anneler lütfen takip edebilecegimiz kurallar koyalim.

Takip edilmeyen kurallar cocuklarin daha da cok sinirlarini asmalarini saglar.

Kurallari önce kendimiz takip edelim, sonra cocugumuzdan uymasini bekleyelim.

Kurallari mutlaka cocuklarimizla birlikte belirleyelim ve bunlari bir kagida dökerek hep göz önünde bulunan bir yere asalim.

Onlara karsi cok kati tutamayacaklari sinirlar cizmeyelim.

Adaletli olalim.

Kendimizi onlarin yerine koyarak düsünelim.

AYRICA BILELIM KI:

Anne ile cocugun rollerinin karismadigi bir egitim sistemi en ideal terbiye sonuclari verir.

Onlari egitirken onlarla hayati yasamamiz yeterlidir.

Bir ayna misali düsünün: cocuk bizi izleyerek hayati ögrenir. Öyleyse onlara iyi bir örnek olmamiz, dilimizde tüy bitene dek konusmaktan ve tembihlerde bulunmaktan daha efdaldir.

UNUTMAYALIM:

Cocuklarimiz bir ayna misali kendimizi yansitir. Görüntüde bir egrilik varsa kendimizi düzeltmemiz yeterli oalcaktir.

"Eyeclops" Her Cocuga Lazim

2011-12-14T01:54:00.001+01:00

Bazen cocuklar uzun zamandir kullanmadiklari oyuncaklarini veya esyalarini yeniden kesfe cikarlarya bizim yavrularda gecenlerde söyle bir eski esyalarini karistirdilar. Ne zamandir ellerine almadiklari "Eyeclops" dikkatlerini cekti.

"Eyeclops" televizyona baglanti kablosuyla takilan bir tür mikroskoptur diyebiliriz. Nesneleri 200 kat netlestirip detaylarini görmenizi sagliyor.

Bizim yavrular da bu aygit sayesinde evde ne var ne yok kesfe ciktilar. Bebegin saclarindan tutunda meyvelere kadar incelendi.

Iste nar meyvesinin kasiflerin ellerinde cektikleri :)

Hele zavalli elma ve portakal önce incelendi sonra da bir güzel dogranip mideye indirildi. :)

Meyveler gibi bir cok esya, yiyecek, icecek, tükürük, cildimiz, hali vs. yavrularin eyeclops´unda incelendi. Son olarakta meyveleri dograyan katil bicagin sapina bakildi. Hem onlar hem de bendeniz hayranlikla izledik bu incelemeleri.

Televizyon ne zamandir ilk defa bu kadar yararli bir ise yaradi dogrusu. :)

En Cici Pogaca ile En Cici Ucak

2011-12-11T07:38:00.001+01:00

Yavru kuzularin bir cogu gibi benim kuzum da annesineyardim etmeyi cok seviyor. Beraber pogacalar hazirlayalim dedik. Kizima birazhamur verdim. Nerden bilecektim dünyanin en güzel minnacik pogacalarinin onunelinden cikacagini.

Onun bu ugrasi beni cok mutlu etti. O gün kendisinibüyük bir anne gibi hissetti. Ne de olsa hamur isi yapmisti.

Misafirlerimizesunmak üzere hazirladigimiz ikramlardan bazilarini Sumeyra´nin yardimi ile bitirmisolduk. Tabiki o is yaptikca, mutfakta bana azami bir sabir göstermek düstü. Kazasiz belasiz basarili olduk diyebilirim.

Birdebu aralar cok hosuma giden seylerden biri de Sumeyra´nin hayal gücünü kagidadöküsü...

Yukardagörülen ucakta kokpitteki pilot ve arkada yolcular...

Dahasonra ucaktaki bu kisilere bir de hostes ekleniyor. Hostes hanim servis halindeyken...

Hele bir de Sumeyra yavrumun bu ucagi ucurma cabalari görülmeye degerdi. "Anne ucagi firlattigimda bunlar ucaktan düsüyor yaaaaaa..." diyerek sizlanislari... :)

Buhayatimda gördügüm, en sirin, en tatli, en seker, en cici ... ucak.

Ayni zamanda bu aralar moda olan matematik sevdasi var kizimin. Bu resimde de mevcutdondurmanin bazi toplarini kaybetmesi sonucu ortaya cikan sirin mi sirinmatematik problemi var... Yukarda da kendi yazdigi sonucu tabiki :)

Coooooktatli, benim icin coooook anlamli...

Buminicik kagit parcalarini kac kere öptügümü hatirlamiyorum bile. O kadar coksevdimki bu fikirleri, ne diyeyim :)

Bence:
"Cocuklar insan hayatinin en güzel nese kaynaklaridir." H.M.

Kurban Bayramindan Kalan Notlar ve Hediyeler

2011-12-07T20:06:00.001+01:00

Her bayramda oldugu gibi yine bayram günü sayisinca hediye hazirladim yavrucuklara. Bu sefer oglumun hediyelerini de kizlara has bir hediye paketiyle kaplamak zorunda kaldim. Cünkü baska hediye kagidi alacak firsati bulamadim. Hediye icin alisverisimi de zor yetistirdim diyebilirim. Sükür evde acil durumlar icin biriktirdigim bir kac hediyeye disardan yenilerini ekleyerek durumu kurtardim.

Ilk gün kizim yataktan kalkar kalkmaz hediyesini acmak istedi. Ama önce abimizin camiden gelmesini beklemesi gerekiyordu.

Muharrem ilk gün hediyesine bayildi. Ne zamandir uzaktan kumandali bir helikopter istiyordu. Ben de kücük ama oldukca maharetli bir helikopter sectim kendisine. Cok mutlu oldu yavrum.

Daha sonra aile ve es dost ziyareti derken malesef ikinci bayram günü pazartesine denk geldigi icin cocuklarin öncelikle okula gitmeleri gerekiyordu. Bilindigi üzere burada bayram tatilimiz yok. Sadece bayramin ilk günü müslüman cocuklar evde kalabiliyor. Ama bu sene zaten bayramin ilk günü pazara rastlamisti. Okuldan gelindikten sonra heyecanla ikinci hediyeler acildi. Oglum ikinci hediyesini acinca hayal kirikligina ugradi. Ona wii oyunu hediye etmistim ama kendi hayalindekini tutturamamistim. Zaten onun hayalini gerceklestirme gibi bir niyetimde yoktu. Önemli olan öncelikle hayatta herseyi elde edemeyecegini ögrenmesiydi. Bu dersi ona verdim vermesine ama benim de moralim bozuldu. Onun yüzünün asilmasi, bir tesekkür yerine hayal kirikligi yasamasi beni sinirlendirdi. Ona binlerce muhtac cocuklari hatirlatarak sükretmesi gerektigini anlattim ama o an hic bir sey fayda etmedi.

Bir an sinirden bunca bol hediyelesmeyi kaldirsam mi acaba hayatimizdan diye düsündüm. Ama ben bu bayram günü sayisinca hediye isini zaten onlar burada yasanan buruk bayramlarda neselensin, bayramlarda hatirladiklari güzel anilari olsun ve de bayram sabahlarina sevincle uyansinlar diye yapiyordum. O an moralsizlikle bir karar vermek istemedim.
Neyse bir gün sonra is tatliya baglandi. Ücüncü günün hediyesinden memnun kaldi kücük bey.

Sumeyra kizimin bu gibi takintilari olmadi sükürler olsun. Hediyeleri begendiginden mi yoksa daha degisik bir karaktere sahip oldugundan mi bilinmez, en azindan bu moralsizlikten onun memnuniyeti ile cabucak kurtuldum. Ama yine de ben nerde hata ediyorum diye düsünmek üzere kendimi hesaba cektim. Mutlaka bir yerlerde bir egitim hatasi yapmistim. Bir sürü analizden sonra kendi kendime bazi kararlar aldim. Hayrolur insaallah.

Büyüklere varda benim minik bebegime bayram hediyesi olmaz mi? Öncelikle ona hediye almayi düsünmemistim, cünkü zaten kisa bir zaman önce onun icin bir sürü alisverisler yapmistim. Ama sonradan "o bayrami bilmiyorsa bile ben biliyorum ya" dedim icimden. O henüz anlamiyorsa ben anliyorum sonucta... derken minik kurabiyeme de bayram hediyeleri aldim.
Bu oyuncagi bulmak isteyenler TIK TIK

Agzina sokarak tadmak üzere bebegime ilk bayram hediyelerini vermis oldum. O da sanki bütün bunlari anlamiscasina aldi kabul etti. Hemen tadina bakti. Merak edenler icin TIK TIK

Bu hediyemizi o henüz anne karninda iken secmistim. Bari bayram dolayisiyle bu paketide acalim dedik. Bu bezin kenarlarina dikilen degisik materyallerden olusan parcalar tam agzina diline layik :)

Zamaninda cok begenerek almistim bu hediyesini yavrumun. Kücük bebegi olan tüm annelere tavsiye ederim.

Dileyen anneler buraya tiklayabilirler TIK TIK

Bu arada cok hizli büyüyor benim minik kurabiyem. Disleri kasiniyor cok fena. Erken mi cikaracak minik disini bilmiyorum. Devamli yakalik degistiriyoruz.

Bebisimin bu sloganini da paylasmadan edemedim. "Eger burada birisi bagiracaksa o da benim!" :) Gercek hayattan alinti gibi degil mi? Bütün gün o bagiriyor ben dinliyorum.

Su an bu postu beraber yaziyoruz Elif´imle. Ben tek parmakla tuslara basarken, o da minik yumruklarini büyük bir gayretle agzina götürüyor, yaliyor ve biraz da battaniyesinin ucundan tadina bakiyor. :)

Haydi bize müsade...

Gala Yemegi ve Elif´imle Ilk Ayrilik

2011-12-07T01:03:00.000+01:00

Basliktan da belli olacagi üzere Elif bebegimilk defa benden ayri bir aksam gecirdi. Neden mi? O aksam cok özel bir galayemegine davetliydik. Öncelikle davete katilip katilmama konusunda tereddütettim. Ne de olsa yavrum benden ayrilacakti ve henüz anne sütü disinda baskabir seyle beslenmeyen bir bebegi birakmak zordu. Ama anne babamin gönlünüyapmak saraylar insa etmekten daha önemliydi benim icin, onlari gala yemeginegötürmeye karar vermistim bir kere. Bu durumda Elif kizimi cici annesinebirakmaya karar verdim.

Elif´imin cici annesi yani can dostum,kizimin ikinci annesi ünvanini hakeden dostum, yavrumun kendisinde biraz zamangecirecegini ögrenince sevincten havalara uctu. Tüm ailece Elif´imle güzel birgece gecirecekleri uygun bir ortam hazirladilar. Arkadasimin esi bebek sevmekicin is yerinden daha erken eve geldi, cocuklar her zamankinden daha öncederslerini bitirdiler, evin diger fertleri ile cici annemiz Elif´imizisabirsizlikla beklediler. Ben de kizima anne sütünü bir sisede hazirlayarakbiraktim. Bu süt beni 3-4 saat idare edebilirdi.

Böylelikle Almanya´daki türklerin 50. yilinikutlayan gala yemegine katildik. Basbakan Erdogan ve esinin katilimiyla nezihbir aksam gecirdik.

Kutlamanin sonunda bir gurup yasli insanbasbakanla hatira fotografi cektirmek üzere ön tarafa davet edildi. Annembabam da bu guruba katildi. 50 yil sonra hatirlanmak, eskileri animsamak anne babamicok mutlu etti. Bundan yillar önce babamin dinledigi nostaljik sarkilarcalarken gözlerinin doldugunu farkettim. Ben de babamin bu halinden coketkilendim. Cocuklugum, anne babamin gurbet yillari bir film seridi gibi gectigözlerimin önünden.

Davet sonrasi duygu selinin ardindan kizimine kadar da cok özlemistim. Eve giderken ugrayip aldigim yavrumdan sankigünlerdir ayrilmis gibiydim.

Hos ve duygulu bir aksami böylece geridebiraktik.

Doga Tarihi Müzesi´ne Bir Göz Atalim...

2011-10-31T17:56:00.002+01:00

Yavrularimla yeni bir aileyi arkadas edindik. Bu aile kim mi? Sumeyra ile ayni sinifa giden arkadasi Nisa´nin ailesi... Ogluma uygun kibar bir erkek arkadas ve kizima uygun tatli bir kiz arkadas edinmis olduk. Biz anneler de cocuklardan geri kalmadik tabiki.

Ben yavrularimi elimden geldigi kadar her hafta sonu gezdirmeye calisiyorum. O cumartesi de Doga Tarihi Müzesine gitmeye karar vermistik. Aklimiza yeni arkadaslarimizi davet etmek geldi. Onlar da bizleri kirmadilar. Hep beraber harika vakit gecirdik.

Fosillerden tutunda kocamaaaaaaaaaan dinazor iskeletlerine kadar herseyi incelemeye calistik.

Bu hayvanlarin günümüzde yasamadigina sükretmedik desem yalan olur. Biz onlari müzede ziyaret etmekle yetindik, canlilarini görmeyi hayal bile etmek istemedik dogrusu :)

Müzedeki tüm gördüklerimiz hakkinda elektronik bilgi kutucuklarindan yararlandik. Ama bu sistemden ziyade oglum Muharrem bizi bilgilendirdi. Masaallah minik bir Prof. gibiydi. Anlattiklarindan cok keyif aldik.

Cocuklarin bu gibi gezilerde hem eglendiklerini hem de bilgilendiklerini gözlemledim.

Hem okul hayatlarinda da islerine yarayacak bilgiler toplamis oldular.

Oglum Muharrem özellikle cok iyi oldugu alanda yani gezegenler hakkinda arkadasiyla oldukca uzun sohbetler yapti.

Asagidaki kuslari da cok ilginc buldum. Ilk etapta bunca ölü kusun yanyana dizilmis hali bir garip geliyor insana fakat o rengarenk ahenke insan kendisini kaptirinca Allah´in ne mükemmel bir yaratici oldugunu düsünüyor.

Renklerin her tonuna rastlamak mümkün...

Bunun gibi bir cok ilginc kare vardi müze de...
Her biri Allah´in yüceligini vurguluyordu...

Hem inancimizi saglamlastirdik, hem bilgi edindik, hem gezdik, hem eglendik, hem de yeni arkadasligimizi pekistirdik... daha ne olsun... :)

Her yavrunun böyle bir müzede bu tür izlenimler yapmasini tavsiye ederim... Inanin cok faydasini göreceksiniz...

Selametle...

Van... Dayan...

2011-10-25T22:59:00.001+02:00

Basimiz sagolsun...

En cok sevindigim haber...

En cok üzüldügüm haber...

Hayal Gibi Istanbul...

2011-10-23T16:00:00.003+02:00

Bu sene ikinci kez vatana dogru yol aldik yavrularimla... Bu sefer misafirlerim de vardi yanimda. Cok sevdigim filistinli bir arkadasim ve ailesini Istanbul´da gezdirme firsati buldum. Zaten hayran oldugum bu güzide sehri bu sene ikinci kez gezebilmenin mutlulugu icerisinde harika bir sonbahar tatili gecirdik.

Duraklarimizdan ilki Ortaköy oldu. Aksam vakti o harika bogaz görüntüsünde Istanbul´u yasamaya basladik.

Istanbul´a gidipte Eyüb Sultan´i gezmemek olmazdi. Oranin maneviyatini iyice icimize cektik.

Sonra Dolphinarium´a ugradik. Iki büyüklerimiz yunus baliklariyla yüzdüler. Kücük yavrularimiz da cok heveslendiler fakat malesef onlarin yaslari yunus baliklariyla yüzmek icin coook kücüktü. Muharrem ve arkadasi o anlari doyasiya yasadilar.

Muharrem önce pek istemedi, sanirim yunuslardan biraz ürkmüs olmali. Ama benim israrlarim sonucu cesaretini kazandi ve sonra "iyiki de beni zorlamissin anne, cok tesekkür ederim" dedi.

Eminönü gezimiz de harika gecti. O güne cok sey sigdirdik.

Misir carsisi, Mahmut pasa derken bir sürü alisveris yaptik.

Sonra tursu suyumuzu alip bogaz turu yapmak üzere teknemizde yerimizi aldik.

Bu arada bebegimi iyice sarip sarmaladim. Ne de olsa bogaz turu serin olacakti. Rüzgar yavruma zarar verebilirdi. Misil misil uyuyan yavrumda bogazin keyfini cikardi.

O muhtesem sehri her seferinde denizden izlemek icin turlara katiliyoruz. Bu sefer de farkettimki ne kadar gezersem gezeyim Istanbul´a doyamiyorum.

En güzeli de yavrulariminda artik vatanlarini iyice iclerine sindirmeleriydi.

Artik onlarda her firsatta Türkiye hakkinda konusuyorlardi. Amacim kuzucuklarima vatan millet bayrak sevgisini yerlestirmekti ve her sene Türkiye´ye yapilan tatillerle bunu basardim saniyorum.

Bogaz turu sonrasi balik ekmek yemek vazgecilmezimiz. Ne de olsa bu da Eminönü´ne ait bir adet haline gelmisti.

O gün 3 Ekim oglumun dogum günüydü. Kac gün evvelinden baslamisti sormaya "anne dogum günümü kutlamayacak miyiz?" demeye. Ben her seferinde onu umursamaz bir tavir takinmaya calistim. Ona bu tatili hediye ettigimi söyleyerek onu gecistirdim hep.

Cok üzülmüstü. Onu unuttuk sanmisti. Halbuki biz ona sürpriz bir parti hazirliyorduk. Ama herkes ona rol yapiyordu.:) Nitekim o aksam arkadaslar evde toplandik. Bize yine cok sevdigimiz baska samimi bir arkadasimiz daha katildi. Onun yavrusu da oglumun bebeklikten beri arkadasiydi.

Nitekim Muharrem´i disari alisverise yollayarak tüm odayi süsledik. (Süsleri taa burdan alip valize yerlestirmistim.) Sonra onu isiklar kesildi bahanesiyle iceri aldik... veee birden tüm isiklari acarak sürpriz bir parti hediye ettik :) cok ama cok mutlu oldu... hem arkadaslari oradaydi, hem de her sekilde hazirlanmistik... ayrica ne zamandir almak icin para biriktirdigi Nintendo 3 DS´i ona hediye olarak almistim.... daha ne olsun, hem Türkiye´de hem de harika bir parti ile dogum gününü kutluyordu...

Cocuklarin en hoslandiklari yerlerden biride Miniatürk´tü. Gecen sene de gittigimizde cok hoslanmislardi.

Etrafta kosup bol bol fotograf cektirdiler.

Oyunlar oynadilar.

Helede kücüklarin masal agacinin agzini gözlerini oynatarak anlattigi masaldan cok agaca hayran kalmalari görülmeye degerdi. :) Agizlari acik bakakaldilar. :)

Türkiye´nin en önemli yapitlarini bir anda görme firsatini yakaliyor insan burada... cok hos...

Ayni gün Eyüb Sultan camisine bakan kebapcilardan birinde güzel bir aksam yemegi yedikten sonra cayimizi icmek icin teleferikle Pierre Loti´ye ciktik.

Orada tüm Istanbul´un isiklariyla birlikte keyifli bir vakit gecirdik.

Ertesi gün sira Topkapi sarayindaydi. Gururla yavrularima ecdadlarinin yerlerini gezdirdim.

Arkadasimda ailesiyle her gezdigimiz mekana hayran kaldilar.

Ne zamandir Büyükada´ya ugramamistim. Sevdigimiz diger arkadasimizda bize katildi ve harika bir vapur yolcugu ile ada gezimizi baslatmistik olduk.

Büyükada´da akrabalarimiz olmasina ragmen onca misafirle kimseciklere duyulmadan gezip dönmeyi planladim.

Cocuklar fayton gezisinden cok keyif aldilar. Iki fayton arka arkaya gezmekte iyi fikirmis.

Büyükada gezimiz de her yerde oldugu gibi harika bir yemekle son buldu.

Bu hos detay da arkadasimin objektifine takildi. :)

Diger gün kahvaltida haberleri dinlerken Basbakanin annesinin vefatini ögrendik. Biz de o gün Fatih camisini ve civarini gezmeyi planliyorduk.

Cenazi namazi burada kilinacagi icin Fatih caminde hazirliklara basladilar. Bizde bu arada ziyaretimizi yapmis Fatih Sultan Mehmet´in Kabrine dogru yol almistik. En cokta burada duygulandim. Bir cihan padisahinin önünde durmak iliklerime kadar beni duygulandirdi.

Kimin torunlariyiz diye düsünerek gözlerim doldu... harika anlardi o anlar...

Filistinlilerin basbakanimiza duyduklari samimiyeti anlatmaya gerek yok. Benim arkadasimda basbakana hayranlik duyanlardan. Illaki tutturdu ben de cenazeye katilacagim diye. Biz de Karacaahmet mezarliginin yolunu tuttuk.

Ben bebek arabasiyla kalabaligi asamayacagimi anlayinca arkadasa "sen git" dedim, "gidebildigin yere kadar git, ben seni burada bekliyor olacagim." Arkadasim tüm engelleri asarak basbakanin yanina kadar ulasti ve ona bassagligi dileyerek fotograf bile cektirdi... Ona bu isteginde yardimci olabildigim icin cok mutlu oldum. Ne de olsa bizim vatanimizla ilgili birini bizden de cok seviyordu.

Ayni gün hep beraber Camlica Tepesine cikip Istanbul´u bir de bu tepeden izleme imkani bulduk. Muhtesem bir görüntü ile caylarimizi yudumladik.

Gözümüz gönlümüz acildi.

Aksam olunca dogruca Mecidiyeköy´deki Cevahir alisveris merkezinin yolunu tuttuk.

Arkadasla alisverisler yaptik. Oldukca yogun gecen günün ardindan Sisli´de kalmak icin tuttugumuz evimize cekildik ve ertesi gün icin dinlenmeye koyulduk.

Istanbul´da son olarak Aysofya ve Sultanahmet Camilerini gezdik.

O muhtesem görüntüsüyle Ayasofya hala boynu bükük Sultanahmet´e bakmaktaydi. Cok hüzünlendim.

Bu yerlere gelince benim yavular her zamanki gibi osmanli macunu isteriz diye tuttururlar. Tabiki ben de onlardan asagi kalmadim.

Su güzel ve tarihi mekanda alni secdeye koymamak olmazdi. Yavrular bir kac secdede Sultanahmet´i iclerine sindirdiler.

Istanbul´la sessiz sedasiz vedalasma vakti gelmeye baslamisti... Hüzünlenerek bu güzel sehre elveda dedik... :(

Istanbul´dan sonraki duragimiz Yalova oldu. Burada da Termal kaplicalari baslica olamz üzere iki gün boyunca gezdik. Fakat günlerimiz yagmurlu gectigi icin uzun vadeli gezilerimizden vazgecmek zorunda kaldik.

Havaalaninda ictigim bir kahve ile veda ettim vatanima... anladim ki tüm bu heyecanli gidis gelisler beni daha cok o topraklara bagliyordu... ve günün birinde artik bu hasreti bitirip kendi vatanimda yasamayi aklima yerlestirmeye basladim... Her zamanki gibi ucak havalanip asagida tüm ezanlari, minareleri, sevdiklerimi... birakirken benim gözlerimde hasret kokan damlaciklar vardi...

Elveda gönlüme taht kuran sehir...

Sen Sehid... O Anne...

2011-10-20T21:52:00.000+02:00

Fotograf kaynak: http://www.loadtr.com/36771-vatan%C4%B1m.htm

Yürek yakan sehid haberleri gelmeye basladiginda minik bebegimi kucagimda susturmaya calisiyordum. Bütün gecemi onunla ugrasarak gecirmistim. Cok ama cok yorgundum...
Bir an durup düsündüm:
Evladinin aci haberini alan bir anne buna nasil dayanacakti?
O anne yavrusunu benim su an bebegimi binbir emek vererek büyüttügüm gibi büyütmüstü.
O anne yavrusunu göz bebeginden bile sakinmisti.
O anne kinali kuzusuyla yasadigi hayati film seridi gibi ilk anindan itibaren baslayarak sonuna dek binlerce kez izleyecekti.
Her izlediginde yüregine daha büyük sancilar saplanacakti.
O annenin yüregine kor düsmüstü.
O anneyi anladim, yüregime ayni korun düsebilecegini kavrayarak.
O annenin ici gibi yandi yüregim...

Hayati boyunca aglamasin diye canini feda eden o anne, simdi en degerli varligini kaybettigi icin yavrusunun yillardir aglamayipta biriktirdigi göz yaslarini akitmaktaydi gözlerinden... malesef...

Jacks´in Dünyasina Dalan Cocuklar

2011-09-29T14:07:00.000+02:00

Gecen bir hafta sonu cok sevdigim arkadaslarimla yavrularimizi Jacks Fun World adli kapali oyun alanina götürdük.

Kuzularimiz cok ama cok eglendiler. Zip zip keyfi hep beraber daha bir heyecanli oldu.

Hele bir de bisiklet yarislari vardi, görülmeye degerdi.

Ya kücüklerin tüm alani dolasan tren keyfi nasil anlatilir bilmiyorum.

Veya golf oynamak... Dilini dislerinin arasina alarak dikkatini bir noktaya toplamak... :)

Önce tek kisi, sonra iki kisi diye baslayan golf oyunu...

Sonrada miniklerin de katilimiyla bayagi bir kalabaliklasiyor...

Aslinda golf alanina miniklerin velileri olmadan girmesi yasak ama bizimkiler bize sorma ihtiyaci bile hissetmeden, nasil becermislerse, bir sekilde biryerlerden oraya sizmayi basarmislar. :)

Onca keyfin icinde en cok hosuma giden bu botlar oldu.

Tipki carpisan otolar gibi... bunlar da carpisan botlar...

Bütün günün keyfini cikarmak isteyen yavrular yemek vaktinde bayagi bir enerji topladilar dogrusu...

Her ne kadar akillari orada oynamakta olan cocuklara takildiysa da aclik herseyden agir basti...

Afiyet olsun kuzucuklarim... :)

Oldukca uzuuuuun ve harika bir gün gecirdik hep beraber. O gün en güzel keyif kan ter icinde kalana dek oynayan yavrulari izlemek ve arkadaslarla yapilan hos koyu bir muhabbetti.

Bir dahaki sefere tekrar görüsmek üzere...

Hayata Dair Bir Cift Söz

2011-09-25T02:05:00.001+02:00

Bu gece icimden dökülenleri paylasmak isterim...

Yillarca bosa kürek ceker de insan, bunu okyanusun ortasina gelince farkeder. Bu durumda ne ileri gidebilir, ne de geri dönebilir.

Hayat, malesef sona ererken kiymeti bilinen yegane zaman sermayesidir.

Incinince insan gönlü, ne yapsin sarayi köskü.

Sabir mutluluga gebedir. Yeter ki ümidimizi kaybetmeyelim.

Her insan etrafindaki onca kalabaliga ragmen yanlizdir aslinda.

H. Mungan

Ya Dualar Kabul Olursa...

2011-09-19T18:25:00.002+02:00

Son zamanlarda is hayati, coluk couk, ev isleri, okul dersleri vs. vs. sikayetlerim artmisti. Hayat üstüme üstüme geliyor diye düsündügüm zamanlar cogalmisti... Derken cocuklarimla birbirimizi kirmaya, bagirip cagirmaya basladik :(
Bu durum o kadar vahim bir hal aldi ki, ben artik iki büyük cocugum olmadan yanlizca bir gün gecirmek istiyorum diye haykirirken buldum kendimi... Biliyorum her zaman hersey güllük gülistanlik olamazdi, sinirlerimin artik yipranacak bir tarafi kalmamisti.
Dudaklarimdan cocuklarim olmadan bir gün istedigimi ifade eden kelimeler dökülürken dualarin vede beddualarin kabul olacagi bir ani yakaladigimi nereden bilebilirdim. Rabbim o an sadece benim degil cocuklarin da cigliklarini duydugunu bana cok büyük bir dersle hatirlativerdi. :(

Bebegimi kontrol icin götürdügüm doktor yavrumun yeni dogdugu andaki sarilik hastaliginin henüz bebekten gecmedigini farketti. Bizi hastaneye gönderdi. Sorularimin cogunu yanitsiz birakti. Zaten eve gelen ebemiz de sariligin tam gecmedigini ifade etmis, acilen doktora götürmemi tembihlemisti. Bir anne olarak ben de yavrumun hala sariligi atlatamadiginin farkindaydim ama zamanla gecmesini bekliyordum tabiki.
Bunca tesbitten sonra hemen hastanenin yolunu tuttum. Kara cigeri veya safra kesesinde sorunlar olabilirdi. Hastanede yapilan kan tahlilinden sonra gercektende sarilik teshisi kondu ve o gece bebegi hastanede tutmalari gerektigini söylediler.

Cok ama cok hazirliksiz yakalanmistim. Böyle bir sonuc beklemiyordum. Telaslanmistim. Kardesim bütün gün yanimdaydi ve beni teselli etmeye calisiyordu. Ama ben bir annenin olabilecegi kadar endiseli ve de üzgündüm. Hastanede bize ayrilan odaya yerlestik, bazi kontroller yapildi, babamiz geldi vs. derken gece oldu.

Gece olup, herkes gidip, karanlikla birlikte sakinlikte cökünce birden bütün bir günü gözden gecirdim. Cok yanliz ve de üzgündüm. Daha da kötüsü iki büyük yavrumu cooook özlemistim.

Ayrica bu odaya yerlestirilirken 6 numarali odanin kapisina takilivermisti gözlerim. Cünkü Sumeyra´m kücükken o odada 3-4 gün kalmisti. O zamanlar ne kadar üzülüp agladigimi hatirladim. Rabbime onun bir kere sesini bana duyurmasi icin ne cok dualar ettigim geldi aklima. Sonra o hüzün yogunlugunda dün geceyi animsadim. Nasil dua veya beddua etmistim? "Iki büyük cocugum olmadan en azindan bir gün gecirmek istiyorum!" demistim. Iste o dua kabul olmustu. Peki sonuctan memnunmuydum? Asla... Hem de cok pismandim.

Keskelerle doldu o an kafamin ici....

Pismanliklar icimi kemirip durdu...

Onlarsiz bir gece dahi ne kadar da yüregime oturmustu...

Ayrica bu hastanede hasta yavrusunu yillardir tedavi ettirmeye calisan bir arkadasim gelmisti aklima. Yavrusuna bir derman bile bulamayan bir anneydi o. Ben ise sadece bir gecede bu kadar üzülmüstüm. Yillarca saglikli, güzel ve akilli yavrularimi bana bagisladigi icin Rabbime ne az sükretmistim. Kimbilir yerimde olmayi isteyen ne cok anne vardi.

Pismanlik yüregimi burkmus, icimi acitmis, bana hic kimsenin veremeyecegi kadar büyük bir ders vermisti.

Her iste bir hayir vardir mantigi ile o gecenin hakkimda olan hayrini düsünüp durdum sabaha kadar. Seher vakti kah uyanik kah yari uyur sekilde sükürlerle karsiladim dogan günesi. Hayatima o gün yeniden basladim sanki. Rabbime bana bu cezayi verdigi icin tesekkür ettim. Anladim ki bir musibet bin nasihatten hayirliymis vesselam...

O gün öglen yapilan muayeneler sonucunda bebegimin tüm organlarinin saglikli oldugunu ve de nadirde olsa bazi anne sütü ile beslenen bebeklerde sariligin vücuddan gec atildigini ögrendim. Artik sükretmek icin daha cok nedenim vardi. Tüm bu sonuclar farkli da cikabilirdi.

Ama ben hastaneye yatis sebebinin yavrumun hastaligindan cok Rabbimin bana bir dersi oldugunu kavrayarak evime dündüm.

Beni yavrularima, yavrularimi da bana bagislayan Rabbime sükürler olsun.

Bir Kumbaranin Kazandirdiklari

2011-09-13T10:01:00.001+02:00

Cocuklara kücük yaslarindan itibaren harclik yöntemiyle para yönetimi bilinci verilmelidir. Tecrübelerime dayanarak oglumda cok iyi sonuclar elde ettigimi söyleyebilirim. Simdi kizimin da en az agabeysi kadar bu bilinci kazanmasina ugrasiyorum. Kizim para biriktirmek adina önceleri kumbaradan ziyade minik süslü cüzdanlari tercih etmisti. Biz de onu kirmadik, birde cüzdan yöntemini deneyelim dedik. Fakat kücük cocuklarda kumbaranin sart oldugunu farkettik. Simdi düzenli para biriktiriyoruz. Coooook cok sevdigimiz bir oyuncak almak icin mesela. Öyle hemen hazira konmak yok. Bir seylere ulasmak icin biraz zahmet cekmeli ki, o esyanin kiymeti bilinsin.
Bizler yavrularimizi egitip, onlara bir seyleri ögretirken aslinda onlarin bize ne cok sey kattiklarinin farkindamiyiz acaba? Su kücücük kumbaranin bile her iki tarafa ne kadar faydasi dokundu. Bir anne olarak kumbaranin ne ise yaradigini anlatirken sunlari ögrendim:

-sabirli olmayi
-tane tane anlatmayi
-kendi para yönetimimi gözden gecirmeyi
-o yasta cocuga ne kadar harclik verecegimi arastirmayi,
-yavruma örnek olmayi
-iki cocugum arasinda adaleti gözetmeyi
-ve daha neler neler
...

Insan her yaptigi iste kazandiklarini ve kaybettiklerini bir farketse hayat ne kadar daha anlam kazaniyor diye düsündüm ayrica. Malesef bu hizli ve stresli yasam sürecinde durup düsünmeye bile zaman bulamadigimizi farkettim. Demekki eger isterse insan minik bir kumbaradan bile ne dersler cikarabiliyormus :)

Hayirli bol kazanclar ve güle güle harcamalar dilerim...

Burada Bayram Derken...

2011-09-11T03:25:00.005+02:00

Erken dogan kizim, aniden karar verilen Türkiye tatili, okul baslangiclari, vs. vs. derken bir cok kez oldugu gibi yine notlarimizi yazmakta gec akldik tabiki. Eee bu yogun hayat ancak bu kadar firsat veriyor insana. Hem icerde hem disarda calismanin zorluklari yanisira bir de annelik bunlara eklenince nefes alacak zaman bulmakta zorlaniyor insan.

Derken biz gelelim Ramazan yazimiza...

Ramazanin yarisini Türkiye´de gecirdik, harika duygular yasadik. Cocuklarima burada yasatamayacagim bir cok sey gösterme imkanim oldu ramazanla ilgili. Bu güzellikleri devam ettirmek adina hemen yeni dogmus bebegimize ve tatil sonrasi yorgunluk ve okul baslangici yogunlugumuza ragmen yine de misafirler agirladik.

Elimizden geleni yapmaya calistik.

Kizim ve oglumla güzel masalar kurduk.

Nacizane yemekler tatlilar hazirladik. Yavrularim da bana cok ama cok yardimci oldular.

Kizim hatta bir ara o kadar yogunluguma gelmis olmaliki buzdolabindaki not panosuna kendi cabasiyla söylediklerimi not almaya calisti. Her ne kadar kelimeleri harf harf söylemem gerekse de yine de onun hevesini kirmak istemedim.

Karisik ve daginik mutfagi toparlamada bile minik prensesimden yardim aldim. Böylece cabucak bitecek isler daha da uzun sürdü. Her yer islandi. Sular dolap kapilarini asti gecti. Ama yine de yavrucugum bana yardim etmekten vazgecmedi.

Oglumda bos durmadi bu arada. O da alisverislerimizi yapti. Cöp kutularimizi bosaltti. Masayi kurmamiza yardim etti. Ikisine de bunca ugraslarindan dolayi cok tesekkürler.

Iki hafta Türkiye´de iki hafta da burada gecen mübarek Ramazan cabucak geciverdi. Bayram geldi catti.
Yavrularim her bayramda oldugu gibi bu bayram da cesitli hediyeler aldilar. Onlara her zamanki gibi 3 güne 3 hediye hazirladim. Onlarin heyecani ve bir diger günü iple cekmeleri kacirilmamasi gereken cok güzel anlardi dogrusu.

Benim cocuklugumda bayramlik elbiselerimizi basucumuza koyar sabahin biran önce gelmesi icin cabucak uyurduk. Simdiki cocuklar malesef o kadar cok seye sahipki hic bir sey onlari heyecanlandirmiyor artik. Bu yüzden ben de bu 3 hediye formülünü gelistirdim ve de cok ise yaradi.

Bayramin 1. günü bayram namazi sonrasi yavrularim daha üzerlerine bayramliklarini bile giymeden hemen ilk hediyelerini acmak istediler. Hediyelerle sevindikten sonra ailece güzel bir kahvalti yaptik. Sonra büyüklerimizi ziyarete gittik. Her ne kadar anne babalarimiz yanimizda olmasalarda yine de cocuklarimiza bayramda büyüklerin ziyaretine gidilmesi gerektigini gösterdik.

Derken bayramin ikinci günü geldi catti. Malesef cocuklarim buradaki tüm müslüman cocuklarinda oldugu gibi okula gidip geldiler. Burada sadece bayramin birinci günü yavrularimiz okuldan izin alabiliyorlar. Okuldan gelir gelmez hemen ikinci hediyeler acildi...

Ücüncü günümüz de ikinciden pek farkli degildi dogrusu. Her ne kadar bize de kücük oldugumuz icin tek tük misafirler geldiyse de cocuklar sabah okula gitmek zorunda oldugu icin bayramin bu günleri pek keyifli gecmedi.

Her halukarda elimizde olan imkanlar dahilinde yavrulamizin bayrami geleneklerimize uygun yasamalarini istedik. Bunu ne kadar basarabildik bilmiyorum ama en azindan anne babanin bir seye deger verdigini görmeleri onlara da örnek olmustur.

Bir dahaki neseli bayramlari iple cekiyorum. Ümid ederim daha niceeeee bayramlar geciririz hep beraber.

Prensesimin Ilkokul Heyecani

2011-09-09T14:43:00.003+02:00

Eveeeeet benim minik prensesim de ilkokula basladi artik. Ana sinifi baslangicini anlatan yazimda da bahsetmistim, burada anne babalar cocuklarina okula baslarken resimde görüldügü gibi ici hediye ve sekerlemeler dolu kocaman külahlar (Schultüte) hediye ederler. Külahi kizim begendi, icini ben doldurdum. Yavrumun haberi olmadan bu külahi dolduracak irili ufakli bazi hediyeler aldim ve prensesim uyurken külahini hazirladim.

Okuma yazmasini hizlandiracak oyun, minik cüzdan, banyo keyfine yaracak oyuncaklar ve sampuan...

Tv oyunu, zeka gelistirici kelime oyunu, yap bozlar...

Lük serisine ait egitim setleri...

Bir yerlere giderken pesine alabilecegi kücük oyuncaklar, ayaklari miknatisli koyuncuk...

Prenses not kutusu, yatarken yorgan altinda veya karanlik odada oynayabilecegi el feneri, su aralar biriktirdigi Filly atlarindan bir kac avuc...

Uzun güzel saclarina yakisir harika tokalar ve takilar...

Ingilizcesini gelistirecek oyun...
(Bizim ögretmenimiz 1. siniftan itibaren ingilizce egitimine basladi, harika bir sey bu. Bir cok sinifta daha sonraki yillarda baslaniliyor diye duydum. Zaten kizimin anaokulundan da biraz pratigi var, eminim bu sayede okul icin iyi bir temeli olusmustur.)

Yavrum okula gidecegi sabah kalkip salona geldi. Sehpanin üzerindeki külahi görünce nasil sevindi anlatamam. Zaten böyle bir hediye alacagini biliyordu ama iceriginden haberi olmadigi icin heyecanlandi tabiki. Külahin agzinda bulunan tülden iceri bakti. En üstteki hediyeleri görmek istedi en azindan. Ne de olsa ne kadar uzun zamandir sabrediyordu. Hatta hediye alisverisini yapip eve geldigimde ona alisveris posetlerinin icerisine bakmamasini tembihlemistim. O da heyecanini kaybetmemek icin sözümden hic cikmamisti. Artik son gün sabri tükenmisti, bir an önce okula gidip eve gelip külahina kavusmak istiyordu.

Her zamanki gibi tüm 1. sinif ögrencileri ve veliler olarak salonda yerlerimizi aldik. Diger siniflarin bizler icin hazirladigi gösterileri izledik.

Tüm ögrencilerde ayni heyecan, birazdan sahneye cagilacaklar...

Evet iste o an, adi okundu yavrumun ve hemen yerinden firladi. Emin adimlarla sahneye cikti. Cok mutluydu. Kac aydir
"Anne ben ne zaman okula gidecegim?"
veya
"Okula gitmem neden bu kadar uzun sürüyor?"
veya
"Anne neden yaz tatili var? Ben daha önce okula baslasam olmaz mi?"
gibi soru yagmurlarina tutmustu beni...

Ve simdi o an gelmisti artik... :)

Kizim tipki abisinde de oldugu gibi yüksek zekali cocuklarin özel egitim aldiklari özel bir sinifa alindi. Bu sonuc beni cok cok mutlu etti tabiki.
Ögretmenimizde bir cok ögretmene nisbetle cok daha iyi hazirlanmisti. Kendisi velilere cok büyük özen gösterdi. Cocuklarimiz icin fotograf kareleri cekebilecegimiz mekanlar hazirlamis ve sinifta tüm hazirliklarini bitirmisti. Siparis verdigi listedeki tüm esyalari biz velilerden itina ile teker teker yazarak teslim almis, böylece isini ne kadar ciddiye aldigini kanitlamisti. Umarim bu memnuniyetimiz ebedi kalir.

Okula baslangic maceramiz sona erince kücük prenses birden ayaklarinin agridigini kesfetti ve hemen duygu
sömürüsü yaparak kendisini babasina tasittirdi. Baba yüregi ona dayanamadi tabiki.

Dayimiz ve yengemiz de bizim o mutlu günümüze istirak ettiler ve yanlarinda cok hos hediyeler getirdiler. Onlarda minik prensese minik külah ve cesitli hediyeler hazirlamisti, sagolsunlar.

En son evimize vardik... hediyeler nihayet acildi... etrafa gülücükler sacildi... kizim en cokta Filly´lere sevindi...
Yavruma basarilar diliyorum, her zaman her kosulda arkandayim minik prensesim...

Hatirlanmak

2011-09-04T06:58:00.000+02:00

Bebegimin bu ilk aylarinda isime biraz ara vermek zorunda kaldim haliyle. Bu arada dogum günüm geldi gecti sessiz sedasiz, sadece aile fertlerimin ve en samimi dostlarimin hatirladigi.
Ben sahsen bu yastan sonra dogum günü kutlamaya merakli bir insan degilim. Neye sevinirki insan yaslandikca, ömrünün kayip gittigine mi?
Ama herseye ragmen yeni yasi kutlamak degil de hatirlanmaktir asil olan. Bir telefon, bir mesaj, bir sicaklik senin özel gününe dair insani memnun edebiliyor.

Nitekim ailemin ve cok samimi dostlarimin disinda calisanlarimdan böyle bir sicaklik görmek beni her sene oldugu gibi cok mutlu etti dogrusu.
Bu memnuniyeti dile getirerek paylasmak istedim. Bu vesile ile tüm calisanlarima tesekkürlerimi sunuyorum. Sizleri de hatirlayanlar bulunsun sevgili arkadaslar... :)

Oglum Ortaokula Basladi

2011-08-31T23:10:00.000+02:00

Tatil sonrasi cok cok heyecanli ve bir o kadar da yeniliklerle dolu baslangiclar yaptik hayatimiza. Oglum 7. sinifa basladi. Kizim ilkokula basladi ve bebegimiz de hayata yeni basladi.
Muharrem yavruma ilk okul günü okula eslik ettik. Sogukkanliligini korumaya calissa da yine de bir anne gözüyle heyecanini farkettim. Okula yeni baslayan cocuklara diger siniflar sürpriz gösteriler hazirlamisti.

Bu gösteriler ilkokulda görmeye alistiklarimizdan biraz farkliydi. Ayrica minik cocuklarin yerine sahnede koca koca delikanli ve kizlari gördük. O gencleri izlerken hayatin ne kadar cabuk gectigini düsündüm ve oglumun da artik genclige adim attigini kabul etmek zorunda kaldim. Cok degisik ve karisik hisler yasadim. Ona nasil davranacagimi bilemedim. Yavrum bir yandan hala cocukken bir yandan da büyük bir yetiskin gibi.
Seneye kadar boy atacagini hesaba katarsam bir yil sonra ona asagidan yukariya dogru bakacagim ne tuhaf. Daha dün gibiydi onu elinden tutup krese yazdirmistim. Ve de onu her birakip üniversiteye gittigimde vicdan azabi cektigim günler daha dün gibiydi.

Bir yandan Gymnasium gibi en yüksek seviyeli okula gitmesine sevinirken bir yandan da onun bu kadar cabuk büyüdügünü kabullenmenin verdigi karmasik duygu yogunlugu icerisinde gecirdik ilk günümüzü.

Sana okul hayatinda bol bol basarilar diliyorum canim benim. Sevgili oglum, canim...

Elif Kizimin Yenilikleri

2011-08-28T16:53:00.007+02:00

Minik yavrum erkenden gelince dolabinin tüm hazirliklarini tamamlayamamis oldum malesef. Onunla hastane sonrasi esyalari birlikte yerlestirmis olduk. Tabi bu isleri yaparken aramizdaki tek fark bebegin keyifli uykuya yatmasi benim de bu firsati degerlendirip eksik kalan isleri acilen yapmam olmustu :) .

Öncelikle sahip oldugu tüm giyecekleri tertemiz yikadik. Bu giyeceklerin bazilari ablamizdan kalanlar, bazilari da yeni alinanlardan olusuyor tabiki. Daha sonra beden numaralarina göre ayirdik.

Sonra herbirini kategorilere ayirarak dolabimiza yerlestirdik. Kategorilerimiz ise sunlar: ic camasirlar, pijamalar, coraplar, bereler sapkalar boyun mendilleri vs., elbise ve tulumlar, etekler, pantolonlar, kosmetik ürünler ve bebek bezleri, ayakkabilar, kisliklar...

Derken tüm esyalar diger yavrularimdan da tecrübeli oldugum icin cabucak yerlerini buldular.

Bu dolabimiz Muharrem abimizin dolabiydi. Elif yavrum gelince abimize daha genis genc dolabi aldik ve bu dolabta Elif´e kaldi. Özellikle kücük cocuklu annelere bu dolabi tavsiye ederim. Bir cok büyüklü kücüklü bölümleri oldugu icin cok kullanisli diyebilirim. Artik bu dolabin degisik sekillerini de üretmisler. Ilgisi olanlar Ikea´ya bakabilirler.

Bu dolapta Sumeyra yavrumun ayni sistemle yerlestirilmis elbise dolabi. Her iki kizimin da giyecekleri ayni bölümlerde olunca isim cok daha kolaylasiyor.

Iste iki prensesimin iki dolabi yanyana böyle gözüküyor.

Bu dolaplarin en alt kisimlarini oyuncak dolabi olarak kullaniyoruz. En alt cekmeceler alttan makarali oldugu icin kolayca yerinden cikabiliyor ve baska bir yere sürülebiliyor. Bazen odanin ortasina dökülen oyuncaklari azar azar cekmeceye tasimaktansa cekmeceyi oyuncaklarin yaninda cekmek daha mantikli oluyor :)

Bu hos yatak oyuncagi da Elif yavrumun uykuya gecisini kolaylastiran müzikli oyuncagi. Hem degisik müzikler caliyor, hem de dönebiliyor. Ayrica alt ve üst taraftan isiklandirilmis. Yukardan cikan isiklar etrafa duvarlara kelebek figürleri yansitiyor. Cocuklarin düzenli bir sekilde uykuya dalabilmeleri icin ritüellere ihtiyaclari vardir. Biz bu ara bu oyuncak sayesinde ritüellesmis bir uyku sistemi bulmaya calisiyoruz.

Bu uzaktan kumanda yukarda bahsi gecen oyuncagimiza ait. Her müzik 5 dakika boyunca caldigi icin 5 dakikadan sonra yatagin yanina gitmeden uzaktan kumanda ile oyuncagi tekrar calistirabiliyorsunuz. Her ne kadar biz anneler icimiz rahat etmedigi icin yavrumuzu her daim yanina gidip kontrol etsekte yine de bu kumanda cok büyük bir rahatlik olabiliyor.

Her minik bebekli anneye bu cöp kutusunu tavsiye ederim. Cöp kutularimizda biriken cöpleri ne kadar cabuk dökersek dökelim bebek bezlerinin kokusu mutlaka rahatsizlik verebiliyor. Ben bebegimin altini her degistirdigimde bezini mutlaka özel bir cöp torbasina koyup agzini iyice baglayip öyle cöp kutusuna atarim. Ama yukarda resmi bulunan özel bebek bezi cöp kutusunu aldigimdan beri cok daha rahat ettim.

Her bezi attiktan sonra mevcut sapindan tutup 360° ceviriyorsunuz ve bez tamamen icinde hapsoluyor. Cok pratik, cok temiz...

Son olarak Elif yavrumun ikinci yatagini da anlatalim. Bu minik yatagi gece icin kullaniyoruz. Malesef bir cok hadise duyariz, uyurken cocugu ezmek, kötü sonuclara sebebiyet vermek gibi, Allah korusun. Cocuk yorgun düsen annenin yaninda uykuya dalinca anne uyku esnasinda hareketelerini kontrol edemeyebilir tabiki. Bu yüzden böyle bir yataga her annenin ihtiyaci olabilir. Bu bebek yatagini kendi yataginizin boyunda ayarliyorsunuz ve gece yatarken kendi yataginizin yanina cekiyorsunuz. Ayaklarindaki makaralari sabitliyorsunuz ve bu sayede yatak kaymiyor. Anne bebegini emzirdikten sonra uykuya dalan yavrusunu kendi yatagina koyup yaninda güvenli bir sekilde uykuya dalabiliyor. Hem anne hem bebek rahatligi icin mükemmel düsünülmüs bence. Hem psikolojik olarak hem de bedenen rahat etmek isteyen anne ve bebeklerine tavsiye ederim.

Eveeeeet bugünlükte bu kadar yeter sanirim. Bayagi cok tavsiyelerde bulunduk dogrusu. Umarim bu paylasimlardan faydalanan annelerimiz olmustur.

Sevgiler...

Yazilmasi Gereken Bir Kac Not

2011-08-24T00:01:00.005+02:00

Insanin bir biri üzerine cok ugrasi olunca bir cok ayrinti kaciveriyor gözünden. Yaz öncesine ait fotograflari arastirirken bazi gözden kacirdigim notlar oldugunu farkettim. Önemli oldugunu düsündügüm bazilarini yavrucuklarima hatira kalmasi icin yazayim dedim.

Son zamanlarda kuzucuklarim sihire merak saldilar. Ben de yeni okul baslangiclari icin onlara birer sihir kutusu hediye ettim. Cok sevindiler. Eve her gelene sihirbazlik yaptilar. Minik sihirbazlarim cok keyiflendiler.

Bir günümüzü de cok sevdigim iki dostumla pijama partisine ayirdik. O gece tüm tabulari yiktik. Cocuklarimiza oyun, film, yemek icmek hususunda sinirsiz izin verdik. Yavrular sabaha kadar oturma yarisi yaptilar.

Deginmek istedigim en önemli notlardan birisi de kizimin judo gösterisi. Judoda bir yilini geride birakirken birinci olamasa da elinde sertifikasi ve boynunda bir bronz madalyasi ile onunla gurur duymami sagladi. Artik judo dersinin devamini getirmek icin yine girisimlerde bulunma vaktidir. Kizim bu hevesle giderse kara kusaga ulasir diye düsünüyorum.

Bu bir kac notuda aklimda kalacagina satirlarda hatira kalsin mantigiyla postaliyorum.

Herkese sevgiler...

2 Haftalik Bebekle 2 Haftalik Tatil Kacamagi

2011-08-22T14:04:00.014+02:00

Evet, tatil kacamagi diyorum, neden mi :)
Baktim Elif´im erken geldi, ben de iki haftalik Elif´imi alip diger yavrularimla beraber hic planlanmamis bir Türkiye tatili yaptik.

Gezdik, tozduk, eglendik... eh tabiki diger senelerde oldugu gibi abartamadik. Ne de olsa bu sefer yanimizda minik bir yavru vardi.

Ramazan baslamadan güzel yemeklerde bulustuk yavrularimla...

Bir cok kisi

"Bu kadar kücük bir bebekle nereye gidiyorsun?"
"Ucakta bebegin kulaklari basinctan dolayi agirir."

"Kirki cikmamis bebek evden disari cikarilmaz."

"Sen delisin!"

"Cesaretine hayranim!"
... gibi cümleler kurdu biz gitmeye hazirlanirken...

... Fakat biz onlarin hic birine kulak asmadik :)

Önce Yalova´ya vardik...

Termal´in saglikli tertemiz havasini soluduk...

Sonra eglendik elimizden geldigi kadar...

Yine her yaz oldugu gibi zip zip keyfi yaptik...

Keyif sirasinda bir ari tarafindan sokulduk...

Aksamlari degerlendirdik...

Minik yavru kah bebek arabasinda kah koynumda bize istirak etti...

Gece sabahlara kadar dvd keyfi yaptik...

Bardakta misir yedik...

Sahil keyfi yaptik...

Balik tutanlari seyrettik...

Ramazan davulcularini sabirsizlikla bekledik...

Daha sonra Istanbul´a gectik... Türk milletindeki engin hosgörüye bir kez daha hayran kaldik... Beyoglu´ndaki bu kiliseyi kuzularima örnek gösterdim. Cesitli insanlarin bir arada ne hos yasabildiklerine sahit olduk...

Tatilden önce prensesime anne kiz günü yapacagimiza dair söz vermistim ama bebek erken gelince bu sözümü yerine getirememistim. Ben de Türkiye´de bu firsati degerlendireyim dedim en azindan kuaför isimizi oracikta halletmis olduk. Artik ilk firsatta kizimla anne kiz süslenme günümüzü yapacagiz.

Istanbul´a gidilirde hic disarda iftar acilmaz mi? Biz de Sultanahmet´i tercih ettik ve cocuklarim hayatlarinda ilk defa kendi vatanlarinda cami minareleri gölgesinde iftar acmis oldular.

Orta oyunundan tutunda cesitli gösterilere varincaya dek izlediler, eglendiler... kendi lisanlarinda, kendi insanlariyla birlikte... ne hos...

Cok sevdigim sanatcilardan biridir Ertugrul Erkisi... ne güzel ki onunda bir kac ilahisini canli dinlemis olduk...

Bir ara cocuk ilahisinde yavas yavas cocuklar sahneyi istila etmeye baslayinca benim prenseste dayanamadi, o da sahneye cikiverdi...

Mmmmmhhhhh bu macun harika bir sey... Osmanli´nin herseyine hayranim...

Iftar sonrasi cay muhabbeti... cocuklarin kan ter icinde kosusturmalari... daha ne olsun...

Hala hangisi oldugunu bilemedigim Karagöz mü Hacivat mi artik, cocuklarla sohbeti cok keyifliydi...

AVM icerisinde lunapark eglencesi yasadik...

Leziz cikolata tadlari denedik... mmmmhhhhh

Masaj bile yaptirdik... bir o eksikti :)

Balkon keyifleri de yaptik...

Burada bulamayacagiz kadar leziz pizzalar kesfettik...

Vapur yolculuklarinda sükürler olsun ki Nintendo DS´ler imdadimiza ulasti...

Bebegimiz her yere sikayet edemeden bizimle gelmek zorunda kaldi. Daha simdiden iki haftalik bir bebek olarak gezmelere basladi... Bakalim bunun önünü nasil alacagiz. Anne karninda da bir Paris gezisi yapmisti masaallah... Annesi gibi gezginci olacak buda :)

Kizimla pesimize aldigimiz birinci sinifa hazirlik kitaplarinin yüzüne ayip olmasin diye birazcik bakiverdik... ama ikimizde birbirimizi kandirdik tabiri caizse... amaaaan tatilde de ders mi olurmus caniiiiiiiiiiiiiiiiiim... :)

Iste serüvenimizin sonu...
Ucakta masada yolculuk yapan minik bir bebek...

Türkiye´yi ramazanda ilk defa tadan ve unutamayan cocuklar...

Vatan hasreti ile yanan ve de acaba bir gün kendi ülkemde yasayabilecek miyim diye düsünen ve düsündükce efkarlanan ben... :(

Iyiki de yapmisiz bu iki haftalik tatil kacamagini. Cocuklarim vatanimin simsicak insanlarini gördüler, kocaman iftar sofralarindaki muhabbeti tattilar, oglum bu sicak ve uzun günlerde 8 gün oruc tuttu, ezan dinlediler, sokakta arabada beni durdurup bebekle disari ciktigim icin bana kizan insanlar tanidim, bebegimi benden cok düsünüp bana kizan bu insanlari cok sevdim, yine durdurup bu sefer sirf bebek seven insanlari da tanidim, yanima oturan hic tanimadigim insanlarla sohbet etme keyfini yasadim, burada hic bir zaman yasayamayacagim belki bir cok insan icin siradan ama benim icin cok sira disi ve harika seylerdi bunlar.

Insaallah bu millet vatanin kiymetini bilir. Nitekim insan bir seyleri kaybedince degerini cok daha iyi anliyor. Insan yakindan bakinca elindeki servetin farkinda olamiyor malesef.

Iyiki gitmisim, iyiki koklamisim vataminim havasini... yoksa icime dert olurdu bir sene boyunca...

Bana bu firsati veren Rabbime sükürler olsun vesselam...

Hastane Memnuniyetimiz

2011-07-25T23:10:00.006+02:00

Hastanemizden cok memnun kaldim. Özellikle dogumhane cok rahat bir ortamdi. Insan kendisini hic hastanede gibi hissetmiyor. Hastaneden cok bir otel odasini veya evde herhangi rahat ettiginiz bir oda hissi veriyor. Ayrica her türlü dogum imkanini sunuyor, su ile, yatarak, oturarak vs. Bunun disinda özel istek üzerine sizi rahatlatacak müzik cd´nizi bile caldirabiliyorsunuz. :)

Ebemiz oldukca güler yüzlüydü, her tebessümünde sancilarimi azaltici bir etki vardi sanki. Ona cok mütesekkirim ve duaciyim, iman nasib olunmasi icin.
Sancilari anmisken ellerini ellerimden bir an bile ayirmayan esim ve can dostumu unutmamaliyim. Sanki iki melek iki yanimda her nefes alisverisimde her sancimda birer güc, kuvvet, sabir ve cesaret dayanagim olmustu. En zor zamanimda en büyük yardim, fazla söze ne hacet...

Hastanede en cok hosuma giden seylerden biri aileye verdikleri önemdi. Ziyaretci saatleri belli olmasina ragmen baba ve kardeslerin her daim ziyarette bulunabileceklerini ifade eden tabelalar asiliydi. Böylece aile fertleri rahatlikla anne ve bebegin yaninda kalabiliyorlar.
Resimde de görüldügü üzere benim kuzucuklar da bu sayede yeni kardeslerini kesfetmeye calisiyorlar. :)

Bu güzel buket canim oglumun kendi sectigi güzel ciceklerden olusan bir buket. Bu cok özel buketimiz ilk aldigim hediye olma özelligini de tasiyor. Özellikle de yavrularimdan geldigi icin cok cok degerli benim icin.

Hastanemizde güzel bir olay da fotograf servisiydi. Daha önceleri bu imkanlar yoktu malesef. Bu imkani hemen degerlendiren ben diger yavrularimda bu özel fotograflardan cektiremedigim icin cok üzüldüm fakat en azindan bu yavrumda bu firsati degerlendireyim dedim.

Sonuc olarak albümden tutunda cd ye kadar, fotograf kitabindan tutunda tuval üzerinde resimlere kadar yada misafirlere verilmek üzere hazirlanmis resimli kartlardan tutunda sitelerinde özel ziyaretci defterine kadar... süper bir set yaptirdim yavruma.

Kuzucugum kucaktan kucaga dolasti dogar dogmaz. Yavrumu merakla ve hasretle bekleyen kocaman yüreklerinde ona kocaman sevgiler beslemis bir aileye cocuk oluyordu. Ne mutlu ona :)

Yavruma saglikli süt verebilmek icin hemen dogumun ardindan saglikli beslenmeye basladim. Meyveye ve su icimine agirlik verdim. Elimdeki kitabimi bol bol okumaya calistim. Yavruma daha iyi hazirlanmak istedim.

Burasi hastanede annelerin kaldigi odalarin yan taraflarinda özel misafir ve cocuk degisme odasi. Hem ayni odayi paylastiginiz diger anneyi rahatsiz etmiyorsunuz hem de yavrunuzu degismek veya banyo yaptirmak istediginizde tüm ihtiyacinizi gidereceginiz esyalari ve arac gerecleri burada bulabiliyorsunuz.

Ayni zamanda cocuk doktoru gibi ilgili kisilerle yine bu oda da konusmalarinizi gerceklestirebiliyor, cocugunuzun ilk muayenelerini burada yaptirabiliyorsunuz.

Burasi kaldigimiz odamizin kapisi ve perdeli olanda yan odamiz (yukarda bahsi gecen oda). Güzel olan tüm odalarin ayni sekilde düzenlenmis olmasi. Herkes ayni sartlarda kaliyor yani hastanede.

En cok hosuma giden uyari yazilarindan biri de buydu. "Lütfen sessiz olun, annem beni emziriyor! ... "
Zaten bu hastaneyi tercih etmemdeki sebeplerden biri de annelerin cocuklarini emzirmelerine azami önem vermeleriydi. Hatta bu cabalarindan dolayi Unesco´dan ödül bile almislar.

Oglum dogdugunda da emzirme konusunda bana cok yardimci olmuslardi. Hatta emzirme sorunu yasadigim haftalarda bana destek olmak istedikleri icin evime benimle özel ilginecek bir ebe göndermislerdi. Daha sonra kizimin dogumunda olsun simdiki yavrumun dogumunda olsun yine kendileri ebe organizesini üstlendiler sagolsunlar. Ben isim dolayisiyle dogum öncesi bir ebe ayarlamamistim. Fakat dogum sonrasi icin hastanenin tavsiyesine uyarak cok tatli bir ebe hanimin bizimle ilgilenmesini kabul ettik.

Her hastanede oldugu gibi ellerin her seferinde dezenfekte edilmesine cok önem veriyorlar. Bu yüzden de her kapinin girisinde dezenfekte kutulari mevcut.

Diger kardesleri unutmayan hastanemiz hem koridorlara yerlestirdikleri oyun imkanlariyla hem de oyun odalariyla cok cok hosuma gidiyor. Malesef fotografini cekemedigim kahvalti ve aksam yemegini acik büfe olarak sunmalari da cok cazip bence. Özellikle de müslüman olarak yediklerinize dikkat etmeniz gerekiyorsa.

Tüm yavrularimda ayni hastaneyi tercih ettim ve cok memnun kaldim. Bu sekilde bir memnuniyet tüm anne adaylarina nasib olur insaallah... :)

Elif Yavruma Hazirliklarimiz

2011-07-24T04:29:00.008+02:00

Evet hazirliklari bebek geldikten sonra yazmak belki artik sacma gelebilir. Ama acele etti minik melegim. Benim yazimi beklemek istemedi :)
Kizima Samar teyzesinin hediyesi Maxi Cosi ve Quinny ile hazirliklarimiza basladik ve yavrum gelmeden bez cöpüne varincaya dek herseyini hazirladik.

Quinny cantada tasinabildigi icin uzun veya kisa mesafeler icin tüm bebek arabalarina harika bir alternatif. Ben özellikle bebegimle isime devam edecegim icin hem araba kullanirken hemen katlayip bagajimda tasiyabilecegim, hem de hayatim cok yogun oldugu icin yürüyerek gidecegim her mekana onu da rahatlikla yanimda götürebilecegim. Hayatimi kolaylastiran herseye bayiliyorum.

Bu prenses yatagi da kücük melegime özel hazirlanmisti. Artik son haftalar hep yanina ugrayip onun icinde uyuyacagi gün ve geceleri hayal edip kizim artik gel diye dualar ediyordum.

Kücük prensesime gel diye diye geldi sonunda :)

Sükürler olsunki hastane icin cantamizi hazirlamistim. Yavrumun da giyeceklerini coktan almistim. Ablasindan ona devrolan giyeceklerimiz de var tabiki. Onlarinda en güzellerini ayirip yikamis ve hazir hale getirmistim. Iyiki o gelmeden ve de vakitlice her bir seyi düsünmüsüm diyorum simdi. Cok düzenli olan babam her zaman "Bugünki isinizi yarina birakmayin" diye cok nasihat eder bize. Ben de onun kadar olmasa da islerimi önceden halletmeyi ve sonra rahat etmeyi cok önemserim. Bebegimin hazirliklarinin büyük bir bölümünü o gelmeden hallettigim icin cok ama cok mutluydum.

Onun gelmesi benim icin hazirliksiz yakalanmama neden olmadigi icin eve geldigimizde ikimiz de cok rahat ettik dogrusu. Darisi tüm anneciklerin basina...

Elif´im Dünyama Hosgeldin Kizim

2011-07-17T09:45:00.003+02:00

Elif´im geldi, erkenden geldi hemde. Hic umulmadik bir anda 3 hafta öncesinden yola koyuldu. Hep dua ettim onu bir an önce görebilmek icin, cok sabirsizlanmistim, cok istemistim artik gelmesini, bu hasretin sona ermesini. Sözümü dinledi yavrum.
Bundan bir hafta önce kendimi iyi hissetmedigim icin annemden bende kalmasini rica ettim. Canim annem beni kirmadi ve o geceyi bizimle gecirdi. Takdiri ilahi ben o gece sabaha kadar hic olmadigi kadar sancilanmaya basladim. Sabah saat 6.30 gibi bebegim gelecegini belli etmeye basladi. Sabah erkenden beyimi ve annemi kaldirdim, müjde verdim "Bebegim, Elif´im geliyor" dedim. Fakat 3 hafta öncesinden beklenmeyen yavrunun gelecegine pek ihtimal vermediler. Ama ben emindim. Tüm isaretler onun gelecegini gösteriyordu. Beyimle hemen hazirlanip hastaneye gittik. Annem iyiki bizde kalmisti, diger yavrularimi anneme biraktik. Hastanede de bebegin gelecegi anlasilinca her birimizi büyük bir heyecan kapladi artik. 36. haftami tamamlamama bir gün kaldigi icin yavru Elif kayitlara erken dogum olarak islendi :)

Vücudum doguma hazir olmadigi icin 12 saatlik bir beklemeden sonra ilacla sancilarimi getirdiler. Bu kadar uzun beklemelerinin sebebi de vücudun kendi kendine sancilarinin gelip gelmediginden emin olmak istemeleriydi. Nitekim ilaclarin da etkisiyle o zor anlar, candan can ayrilan saatler geldi catti ve minik, güzeller güzeli bir yavru dünyaya merhaba dedi. Aylardir bekledigim o an gelmisti artik, dogum gerceklesir gerceklesmez onu gögsümde hissedecegim an. Ya Rabbim bu ne kadar mükemmel tarifsiz bir duyguydu. Bundan önceki yavrularimda da ayni duygulari tatmama ragmen her birinde yeni bastan ayni heyecani hissetmek Allah´in bir lütfu olmaliydi.

Yavrumla artik evimize geldik. Evde özellikle kücük ablamiz bizimle cok ilgili. Kücük bir anne diyebilirim. Kardesini kiskanmamasi icin hamilelik döneminde onu cok hazirlamaya calismistim. Simdilik bu ugraslarimin meyvelerini aliyorum sanirim. Fakat ileriki zamanlarda neler olur bilinmez. Abimiz de cok mutlu. Iki kizkardesin tek abisi olmanin gururu icerisinde. Bana her zamankinden daha cok yardimci ve de fedakar yavrum.

Cok ama cok mutluyum. Rabbim her isteyen kuluna anne olma duygusunu yasatsin insaallah. Bu ne engin bir sevgi, bu nasil bir sefkat icimdeki kendi kendime hayret ediyorum. Duygularimi ifade etmekte zorlaniyorum.

Nitekim hosgeldin Elif bebek. Hayatima, dünyama hosgeldin minik melek. Seni cok seviyorum kücük bal kuzum.

Minik Bahcivan

2011-07-07T05:21:00.003+02:00

Kizimin toprakla ugrasmaya ve hayvanlara karsi asiri ilgisi var. Sanirim bu ilgi insanin fitratinda yatan fakat büyük sehirlerde gerceklestiremedigimiz ic güdülerimizde gizli. Az da olsa bu hevesi balkonumuzda gideriyoruz görüldügü üzere.

Minik bahcivan babasina yardim etmeden önce iyice bir hazirlanmis. Gözlemledigi kadariyla bir bahcivanda olmasi gereken esyalari kesfetmis. Her ne kadar orijinal olmasa da bir sapka, eldiven, kürek vs.

O gün saatlerce balkonda keyif catti güzel kizim. Kendisini isine vermis, konsantre olmus, büyük bir bahcenin isini üstlenmis ciddiyetiyle görevini yerine getirdi. Bu yaz bol bol yesillik ve toprakla temas etmeli diye gecirdim icimden. Bakalim son haftalarimda bu düsüncemi ne kadar gerceklestirebilecegim.

Sevgiler...

Muharrem´in Atesle Oyunu

2011-07-04T21:16:00.006+02:00

Güzel oglum tüm okulun katildigi sirk gösterisine katildi. Sene sonunda harika gösteriler izlemis olduk bu sayede. Muharrem atesle dans gösterisi yapmayi tercih etti. Bütün hazirliklar boyunca atesin tenine temas etmesine ragmen yanmayan kollarinin sirrini bize bir türlü aciklamadi.
Itiraf etmeliyim ki isin sirrini bilmeden gösteriyi izlemek daha keyifli oldu.
Cocuklarin bir hafta gibi kisa bir sürede cesitli hayvanlarla gösterilerden tutunda akrobatik hareketlerle, sihir ve komedi sahnelerine kadar olaganüstü bir sirk hazirlamalarina hayran kaldik. Egitmenlerini bu basarilardan dolayi kutlamak gerek. Tüm aileler izlediklerinden cok ama cok memnun kaldilar dogrusu.

Benim en manali buldugum kisim özellikle gösterilerin sonunda verilen mesaj oldu. Okuldaki cesitli yabanci kökenli cocuklara dikkat cekerek tüm dünya insanlarinin bir birbiriyle anlasarak ve sevgiyle hareket ettikleri sürece neleri basardiklarini vurguladilar. Ve savassiz bir dünya hayal ettiklerini belirttiler.
Evet gercekten de cocuklarimiz tüm dünyayi temsil eden bir gurup gibiydiler ve bu cesitlilikle sunucunun söylediklerini teyid etmislerdi.

Hayvanat Bahcesi Karis Karis

2011-06-24T02:10:00.013+02:00

Havanin güzel oldugu hafta sonlarindan birinde yavrucuklarimizi aldik ve hayvanat bahcesine gidelim dedik. Kizimin ilk ziyaretiydi. Oglumu daha kücük yasta hayvanat bahcesine götürmüstük.

Cesit cesit hayvanlari kah cigliklarla kah sevinc gösterileriyle tanimaya calistik.

Bu kendini sarip sarmalayan maymuncuk cok hosumuza gitti dogrusu. Uyumak icin örtüsüne bürünmüs yatmaya calisiyordu.

Canli hayvanlar bizi kesmeyince heykelleriyle de fotograflar cektirdik.

Kocaman hayvanat bahcesinde yavrucuklarim bana klavuzluk yaptilar. Ne de olsa kocaman karniyla ancak adim adim ilerleyebilen bir anneleri vardi yanlarinda. :)

Sicakta gezmenin en güzel yanlarindan biri nedir? Dondurmaaaaaa..... bol bol dondurma molalari vererek gezimize tad üstüne tad kattik.

Disarda dondurmalarimizi bitirmeye calisirken birden bire muhtesem bir aslan kükremesi isittik. Aslan o kadar yüksek ve gür bir sesle kükrüyordu ki bazi cocuklarin korkularindan aslanlarin oldugu bölümü kacarak terk ettiklerini gördük.

Bu heyecanli kacislar sayesinde hemen aslanlari yakindan görmek icin iceriye kosturduk. Bizim orada bulundugumuz esnada daha önceki kadar güclü olmasa da bir kac kükreme ile sereflendik :)

Bir kac hayvan daha gördükten sonra gece aktif olan hayvanlarin barindigi karanlik bölüme girdik. Minik Sumeyra biraz ürkse de hayatinda ilk defa karsilastigi bu cezbedici hayvanlari seyre dalarak gezimize devam ettik.

Bu kutup ayilarinin heykelleri önünde Muharrem oglumun da kücükken bir fotografini cekmistim. Yine ayni yerde onu büyümüs olarak görmek bana hayatin ne denli hizli gectigini bir kez daha ispatladi, icim burkuldu. Bir an eskilere daldim...

Zaman zaman buldugum banklarda dinlenmeye calistim. Artik eskisi gibi hizli degildim. Beklemekten ve ardi arkasi kesilmeyen molalarimdan bunalan yavrucuklarim ve de babalari bazen yol alip benden bir hayliiiiii uzaklastilar. Ama bana kiyamadiklari icin yanimda olmasa da uzakta yine beklemek zorundaydilar... hi ha ha ha

Yine dondurma molasi baslangicindan bir kare...

Hava sicak, ben bu halimle zaten bozulmus hormon dengesiyle iki kati sicagi hissederken söyle bir havuz görmek ne hissettirir insana?
Oooofffff...

Merakli kizim ne de güzel gözlemliyor...

Bayagi bir gezip tozduktan sonra artik sira oynamaya gelmisti. Bu park yillar öncesine ait. Benim bile cocukluguma dair hatiralarim var burada.

Bu kare cocuklugumda kalan bir kare gibi...

En cokta bu lastiklerin üzerinde sallanmayi severdim. Tipki bugün cocuklarim da sevdigi gibi.

Parka yillar icerisinde bir cok yenilikler de katilmis tabiki. Simdi ki cocuklar cok daha sansli.

Burada babamiz Sumeyra´yi ariyor. Artik eve gitmemiz gerek ve cocuklar parkta son sürat denemedikleri yerlere tirmanmaya calisiyorlar. Bizi dinleyen yok.

Birini cikaralim derken babamiz farketmeden digeri tirmaniyor bu yumurta kilikli oyun yerine :)

Kücük yaramaz yakalandi bile... oradan cikmasi icin talimat aliyor...ama bosuna... pazarlik sürüyor...

Sonradan firar eden büyük kacakta göründü...

Derken yavrulari toparlayip önce lokantanin sonra da evin yolunu tutuyoruz...

Güzel bir gün, güzel bir geziydi vesselam...

Bremen Gezimiz

2011-05-21T18:44:00.003+02:00

Harika bir hafta sonu gecirmek icin yola ciktik... Annem, babam, oglum, kizim ve kocaaaaaman karnimla ben... :)
Yol boyu yavrularimin iyi vakit gecirmeleri ve muhtelif "anne ne kadar daha kaldi" sorularina iki de bir muhatab olmamak icin dvd de film izlemekten tutunda cesitli esyalarina kadar yanimiza aldik.

Arada bir kere de cay ve namaz molasi verdik. Annem (resimde görüldügü üzere) cay olmadan yapamaz. Yolculukta cayin keyfi de baska bir türlü cikiyor dogrusu.

Bizimkilerin filmleri sayesinde biz de rahat bir yolculuk gecirdik.

Havalar son günlerde gayet iyi olmasina ragmen, Bremen´e varinca bizi ceviz büyüklügünde dolu karsiladi.

Cocuklar doluyu izlerken cok keyif aldilar. Bagrismalar cagrismalar, bir heyecan... :)

Gercektende cocuklarin heyecanlandigi kadar varmis, her yer dakikalar icinde bembeyaz oldu.

Dolunun ardindan bir kermes ziyaretine gittik... yedik ictik, alisverisler yaptik, cocuklarda her zamanki gibi eglendiler...

:) Kizimin ceketini giymis oglum :) hava soguyunca böyle bir careye basvurduk. Bir zaman sonra cicekli ceketten rahatsiz olup cikarmak zorunda kaldi :)

Bizim buralarda camilerimiz böyle mekanlara kurulmus yerler... Malesef vatanimizda ki gibi heryerde minareli kocaman camilere sahip degiliz. Bazi sehirlerde minareli camilerimiz mevcut olsa da sayilari cok sinirli tabiki...

Caminin dis görünüsü de bu... Cami demeye bin sahit ister yani... Yine burasi gayet güzel, sadece bir apartman dairesinde ibadet ettigimiz günleri bilirim.

Yavrularim Bremen´de sevgili Yusuf´la cok güzel dostluk kurdular. Ilk defa tanismalarina ragmen cok samimi idiler.

Gezimize kermesten sonra da devam ettik. Cocuklar heryerin tadini cikardilar. Ama ben pek uzun bir geziye dayanamadim. Fenalasir gibi oldum. Artik bu son aylar zor gecmeye basladi.

Bir ara kizimi kaybettik. Tam telaslanip caresizligi yasayacagim an birden bu oyuncak arabanin icinde iki yesil gözün bizi sessizce izledigini farkettim. :)

Meger arabaya binmis, oradan bizim onu nasil aradigimizi keyifle izliyor. :)

Kücük zimbirti ne olacak... Onu yakalayinca nasil da kahkahalar atti bir bilseniz...

Iki güzel günden sonra ayrilik vakti geldi catti...

Cocuklar birbirlerinden ayrilirken üzüldüler, karsilikli sözler verildi bir dahaki ziyaretlere dair...

Hadi bakalim bir dahaki bulusma ne zamana kismet...

Anneler gününün en manali hediyesi: Maide- i Kuran

2011-05-19T15:52:00.004+02:00

Her zaman söyledigimiz gibi anneler günü bizler icin senede bir kez degil, her gün olmali...

Ama herseye ragmen anneler gününde bir sürü anne hediye alirken, özel olarak hatirlanirken neden kendi annemizi bundan mahrum edelim.

Ben de anneme herhangi bir hediye almak yerine, onu Maide-i Kuran´a götürmeyi tercih ettim. Göze degil gönle hitab oldu bu sefer hediyem.

Canim annem sana uzun, saglikli ve mutlu bir ömür dilerim...

Cennet annelerin ayaklari altindaysa, o ayak altini haketmek isterim vesselam...

Kücük Tavsan "HUDI"

2011-05-07T16:48:00.008+02:00

Bir cok cocuk yatarken yanina ayicik vs. bir seyler almak ister. Benim kizimin da en cok sevdigi oyuncagi tavsani Hudi. Bu ismin de bir gecmisi var tabiki. Aslinda tavsan ogluma ait. Cok kücükken Felix´i cok sevdigi icin ona bu tavsani hediye etmistim. O da kücük cocuklugunu bu güzel tavsanla gecirmisti. Tavsanin özel bebek arabasindan tutunda artik bir cok esyasina kadar biriktirmistik. Simdi ise kizim da sira. Hudi ismini de kizim koydu. Cünkü en sevdigi arkadasi Hodhayfa´nin da buna cok benzer hic ayrilamadigi bir tavsani var. Onun adi Hudi. Eee bu kadar samimi arkadaslik olurda tavsanlarin ismi ayni olmaz mi. Sumeyra´da tutturdu illa benim tavsanim da Hudi olacak diye. Güzel olan Hodhayfa esmer bir cocuk ve tavsani da bizimkine nazaran daha esmer. Sumeyra acik tenli ve tavsani da daha acik renkte. Tesadüfün bu kadari yani...

Simdi bizde Muharrem oglumun kücüklügünde oldugu gibi tavsana özel esyalar aliyoruz. Resimdeki gecelik gibi mesela. Kizima bu geceligi almak istedigimde ona takili bir de bu yedek parcayi gördüm. Artik bu geceligi kizima ve Hudi´sine almak sart olmustu. Kendiside cok sevindi zaten. O gün bu gündür tavsanimiz geceligini hic cikarmadi. Gece günüdüz ayni gecelikle dolasiyor. Hatta tatile bile bu gecelikle gitti, o kadar yani.

Bazen koltuga uzandigim siralar kizim Hudi´yi koynuma getiriyor ve de kendi yorganiyla beni örtüyor. "Böyle daha rahat uyursun anne" diye de ekliyor. Artik benim de yatmak icin bir tavsanim var. :)

Avlu Maceralarimiz

2011-05-01T13:52:00.009+02:00

Dün babamizi bisiklet turu yapmak icin ikna ettik. Hemen kuzularim bisikletlerini hazirladi ve sokaga indi. Ben iki günüdür pek iyi degilim, bas dönmelerim siklasti. O yüzden yavrularim en azindan babalari ile güzel bir gün gecirsin istedim.

Nitekim büyük ördek ve yavrulari yola ciktilar. Ben de onlari ancak balkondan yakalayabildim.

Bizim yavrular babalarini bile beklemeden firlamislar. Babamizda peslerinden yetismeye calismis durmadan... Bu güzel turu dondurma ile sonuclandirmislar ve eve dönmüsler. Oglum arkadasi Simon´a gitmek icin izin istedi. Ne zamandir görüsmedikleri icin izin verdim ben de. Kizim da bos dururmu tutturdu ben de Simon´la oynayacagim diye. Onu kendi yasit ve arkadaslari ile oynamasi icin zorla ikna ettim.

Derken avlu ya indi ve her gün kapiya gelip onu evden özellikle cikaran arkadaslari ile oynamaya basladi.

Önce karpuz esliginde piknik yaptilar, 100 kere eve inip ciktilar, ben durmadan kapi acmakla mesgul oldum.

Ama kizim ve arkadasi keyiflerini sürdürdüler.

Daha sonra hava serin oldugu icin kizim üsüdü, avludan anne diye bagirarak ortaligi yikti. Illaki ceketimi at, üsüyorum diye...

Ben de aman bir daha yukari cikmasinlar diye ceketi pencereden firlatinca ceket agacin dalina takili kaldi. :)

Iyiki de takilmis, cocuklara oyun cikti. Ben ceketi daldan kurtarmak adina yukardan su siseleri vs. firlatinca cocuklar bayram etmeye basladi. :)

Derken bu eyleme komsularimda katildi. Onlarda pencerelerden ceketi düsürmek icin esyalar firlatmaya basladilar. :) En sonunda yüksek dallardan asagi dallara inen ceketi komsumuzun yardim sever kizi kendi cabalari ile indirdi, sagolsun.

Ceketine nihayet ulasan kizim bu güzel kokulu cicegi avludan kopararak bana hediye etti. Kendi güzel kokusunun yanisira bu güzel cicekle evimiz harika kokulara karisti vesselam.
Bugüne yine bisiklet turu ile basladilar, bakalim arkasindan neler gelecek...

Kizima bir isim ariyorum!!!

2011-04-28T16:54:00.004+02:00

Resim kaynak

Arkadaslar yeni yavruma güzel ve anlamli bir isim ariyorum. Kiz ismi bulmanin bu kadar zor olacagini hic düsünmemistim. Belki iyi fikirleri olanlar vardir.

Isim ararken dikkat ettigim hususlar sunlardir: Yeni hic duyulmamis tuhaf isimlerden hoslanmiyorum. Son zamanlarda arkadaslarin bebeklerinin isimlerini aklimda tutmakta zorlandigimi farkettim. Her birinin de anlami internette yazildigi gibi cikmiyor üstelik. Bu yüzden bilindik, kulaga hos gelen ve özellikle önemli bir sahsiyetin tasidigi bir isim olmasini tercih ediyorum. Dilerim kizim gencliginde özenecek birini aradiginda ismini tasidigi kisinin hayatina özensin ve onun gibi olsun.

Simdilik listemde Fatima var... Hz. Fatima´nin hayatini ve karakterini cok begendigim icin ve annesinin adi Hatice oldugu icin. Ama tam karar veremedim.

Bana yardimci olmak isteyen var mi?

Disneyland Paris

2011-04-27T05:49:00.033+02:00

Kis aylarindan bu yana planladigimiz geziye cikmak sonunda nasib oldu. Bu seferki duragimiz Disneyland Paris´ti. Cok sevdigim dostumla kuzularimizi ve annelerimizi alip güzel bir tur yasadik.

Cocuklar her firsati degerlendirdiler. Biz de otelimizi sadece uyumak amacli kullandik. Iki yasli anne bir hamile ben halimize bakmadan cocuklarin gününü gün etmeye calistik, ama cok yoruldugumu itiraf etmeliyim.

Sahte timsahlara ugradik...

Hemen otelimizin önündeki balon sayahatine katildik.

Sinirli kizim, kostu, kacti, sanki heryeri önceden taniyormus gibi basina buyruk davrandi, anne kizinca da böyle karsi cikti...

Disney figürlerinin bulundugu lokantalarda cocuklar yemek yerine onlarla tanismaya ve imza toplamaya odaklandi.

Hop oturup hop kalktilar...

Burada Pluto kizima sariliyor mu boguyor mu belli degil, bilinen tek sey var Sumeyra halinden cok memnun...

Birazda alisveris yapalim..

Masaallah ne varsa kiymetli oldu, bir cok sey almaya niyetlendiler ama anne freniyle karsilastilar dogal olarak... Zaten aldiklarimizi bavullara zor sigdirdik, yeter ama...

Haydiiii balon yolcusu kalmasiiiiiiiiiiiiiin... :)

Yukardan otelimizin görüntüsü: Disneys New York Hotel

Burasi da Disneyland´in bir bölümü... Biz park planina bakmadan önce havadan ortaligi görmeyi tercih ettik, cokta faydali oldu :)

Balondan asagiya bakmamak icin bol bol fotograf cekmeyi yegledim...

Yavrularim benden daha cesaretliydi dogrusu, bendeki yükseklik korkusu beni etkilemedi desem yalan olur...

Iste benim Minni Maus Sumeyram...

Otele iki bavulla ve kücük cantalarla gittik ama gelirken alacagimiz hediyeleri sigdirmakta zorlandik.

Otele gider gitmez hemen Tv keyfine basladilar...

Kizim cok ilgi duydugu Breakdance gösterisi görünce dayanamadi, illaki izlemek istedi.

Iste Walt Disney´in kendi dilinden, imzali yazisi...

Kuzular stüdyo, park vs. demeden, bikmadan usanmadan heryeri gezdiler...

Canim annem de cocuklar eglensin diye kendini bayagi yordu...

Kizim dinazora meydan okudu...

Bir cok eglenceli yerlere katilmak icin uzuuuuun siralar bekledik. Gerci bebegimin sayesinde özel bir kart alarak bircok yerde istisna durumum sayesinde fazla bekletmediler ama uzunca kuyruklar görülmeye degerdi...

Zaman zaman kavga zaman zaman ise paylasimlar yasadik. Yukarda güzel anlardan biri görülmekte: seker paylasimi :)

Kizim otelde de yerinde duramadi, yataktan yataga atlayarak kudurdu...

Mickey ve Minni Maus sabah kahvaltiya giderken imza dagitti... Kizim bu kostümlerin icinde bir insan oldugunu bilmiyor. Onlari gercek veya robot saniyor. Aslinda cok anlamli sorular sordu bana. "Anne mademki Mickey ve Minni gercekler neden agizlari hareket etmiyor?" gibi mantikli sorularla nerdeyse gercekleri desifre edecekti. Ama onun hayal dünyasini hemen yikmak istemedim, ne bileyim.

Sumeyra Minni Maus balonu diye tutturdu, onca sicakta ve uzun süren gezi de bir de isin yoksa ucan balon tasi...

Günün belirli saatlerinde gecit törenleri yapildi.

Karanlik magalarda ejderhalar yakaladik...

Kücük korsanlar karsi düsmanlari gözetlemek icin siraya girdi...

Arada oyunlar oynadik, düsmanlari yendik... :)

Yine imza yine imza...

Otelin önünde güzel oglum...

Birazda Eifel Kulesini gezelim...

Seine irmaginin kuleden görünüsü...

Kizim illaki sehri inceleyecegim diye tutturunca onu mecburen omuzuma almak zorunda kaldim...

Itiraf etmeliyim Paris kuleden muhtesem gözüküyor...

Güzeller güzeli bayragimiz kulenin icinde yer almis. Bu pano muhtelif sehirlerin Paris´e mesafesini gösteriyor.

Kulenin en tepesine cikmak icin kullanilan asansörden asagiya bakan oglusum...

Canim annem...

Kizim ve arkadasi meydanda breakdance gösterisi gördüler ve kenardan kenardan onlara katilmaya basladilar.

Derken bu iki sevimli yavru o kadar begenildiki, guruba dahil edildiler... :)

Kizimin cesaretine hayran kaldim. Fotografta cikmayan ama bizim tarafimizda bulunan onlarca insan yavrularimizi alkis yagmuruna tuttular.

Bu seker yalayisina eminim yandaki bayan bile kiskanmistir hehehe :)

Bitmek bilmeyen bu kule seklindeki sekerleri aldigima pisman oldum. Masaallah her fotografa dahil oldular.

Meshur Champs- Elysee...

Yabanci bir memlekette aniden kan kirmizi bayraginizi görseniz ne hissedersiniz? Kurban olurum ayina yildizina...

Arc de Triomphe, Zafer aniti...

Disneyland gezimize biraktigimiz yerden devam... Cadinin imzasi da eksik kalsin...

Kendi istegiyle Minni balonuna veda eden kizim...

Sapka kavgasi...

Benim prensesim daha güzel vesselam...

Yakisikli oglumda sirada...

Kurbagayi öpen prenses :)

Yine bir gecit töreni... yavrularim nese icinde...

Bir su ile oynamamiz eksikti...

Minik soförler...

Arada bir parkin planina bakalim, minik rehberlerim is basinda...

Güzeldi, özellikle yavrularimi sevinirken ve eglenirken görmek, onlara yeni bir seyler ögretebilmek.. Kah sancilarim esliginde kah agrili sis ayaklarim esliginde elimden geleni yaptim sanirim...

Bebisimde böylelikle ilk tatilini yapmis oldu :)

Tüm cocuklu ebeveynlere Disneyland´i tavsiye ederim...

Iki Harika Hafta Sonu

2011-04-10T06:49:00.014+02:00

Bu sinirli, küsmüs kiz benim prensesim... Gecen hafta artik baharinda gelmesiyle kendimizi yesil alanlara attik. Yavrularim bisikletle etrafi dolasirken ben de annem ve ablamla piknik yiyeceklerimizi hazirladim. Derken kücük prensesim teyze kiziyla tartismali anlar gecirdi. Kücük inatci kizimi zor yatistirdim. Canim oglum o gün tam bir agabeylik yapti. Hem kardesine hem de kuzenlerine göz kulak oldu. Bisikletle onlarin arkasindan gitti, kaybolmamalari icin emek sarfetti, acilen gönderdigimiz yerlere ucarak gitti... derken o gün elim, kolum, ayagim oldu yavrum...

Bu hafta sonu hava sartlari gecen hafta kadar iyi olmadigi icin kuzularimi eglendirmek icin yine kapali oyun merkezlerinden birini sectik. Oglumun özel istegi üzerine cok sevdigi arkadasi Zeyneb´i de evinden aldik. Cocuklar hep birlikte harika vakit gecirdiler.

Son anda yutulmaktan kurtukduklari ejderha...

Her seye ragmen yutulduklari an... :)

Hiz siniri tanimayan toplu salincak...

Kendi emekleri ile dönen dönme dolap...

Dügmeye basinca dönen salincak...

Derken keyif üstüne keyif kattilar...

Kaydiraktan kayip toplarin icin düsmek ne güzel bir zevktir. Fotograflari cekerken cocuk olmayi istedim üüüfff bee...

Hele bu kocaman balonun keyfi....

Tirman tirman yine bir bakiyorsun asagilara yuvarlanmissin.

Kimseler olmasa cocuklarla birlikte su balonun en tepesine bir ciksam ah ah diye cok ic gecirdim yani...

Bu adam da cok dikkatimi cekti. Hmmmm....!!!???

Uzuuuun bir süre cocuklarimi izledi. Hemen onu da bir kareye hapsettim. Onca cocugun arasinda neden bizimkiler bu kadar dikkatini cekti anlamadim.

Yavrularin kan ter icinde gecirdikleri o güzel saatlerinden sonra onlara sevdikleri yemekleri ismarlayip aksamin sonlarina dogru keyiflerini video gecesi ile noktaladik.

His sesleri cikmadan, yorgunluklarini film esliginde atmis oldular.

Hee bir de oglumun filmin ortasinda birden aklina gelen cacik meraki vardi:

"Babaaaaa bize cacik yapar misin?"

Hani cips, patlamis misir, vesaire anlarimda cacik? :)

Sanirim son zamanlarda cocuklarimda benimle birlikte asermeye basladilar vesselam :D

Kücük Yaslarin Son Rutin Kontrolü

2011-04-05T21:50:00.006+02:00

Bu hafta kizimin doktorunda son rutin kontrolünü yaptirdim. Bir dahaki kontrol artik daha büyüüüüük bir abla olunca yapilacak. Yukardaki resimde de görülecegi üzere doktorun masasinda kendisini verilen görevlerine adamis. :) Saglik sisteminde cocuklara verilen bu degeri takdir ediyorum. Son zamanlarda rutin kontrolün disinda okula baslayacagi icin de bir sürü kontrol ve testten gecti yavrum. Her biri cok basarili gecti. Zeka testi de beni cok memnun etti. Abisi kadar olmasa da ona yakin sonuclarla oldukca iyi durumda kücük kelebegim. Dilerim Rabbimden her yavru saglikli ve mutlu büyüsün. Yarin basimiza nelerin gelecegini bilemiyoruz. Her birimiz icin her seyin en hayirlisini yüce Mevla´dan diliyorum.

Kreste Karnaval

2011-04-03T15:15:00.008+02:00

Bu benim NINJA kizim: Sumeyraaaaa Kizim kreste/ anaokulunda son senesinde gönlünce bir karnaval daha kutlamis oldu. Bilindigi üzere Karnaval kutlamalari icin her cocuk kendisine bir kostüm seciyor. Zaten Karnaval zamani gelince tüm magazalar cesit cesit kostümler satmaya basliyorlar. Her anne gibi ben de kizima prenses elbiselerinden baslayarak kizlarin hosuna gidebilecek tüm kiyafetleri gösterdim. Ama nerdeeee bizim Sumeyra bunlardan birini begensin. Yavru kizim begene begene Ninja kiyafeti begendi. Onu ne kadar ikna etmeye calissamda israrla Ninja olmak istedigini söyledi ve kiliclarindan basligindaki maskeye kadar her bir parcasini aldirdi bana. Benim de böyle enerjik bir kizim var iste. Kreste Ninjayi gören tüm minik erkekler onunla oynamak icin yarisa girdi. Ucan Süperman´ler, kacan Spiderman´ler derken bayagi eglendiler. Kizim her bir kahramanla savasti, tuttu, kacirdi derken... Yavrumun bu kostümü neden sectigini daha iyi anladim. Gördügüm kadariyla hic bir prenses onun kadar eglenmedi. Prensesler asaliyetlerini bozup kosmadilar bile. Ama Sumeyra Karnavalin keyfini sonuna kadar cikardi.

Tüm cesitli eglencelerden sonra yavrularin keyiflerine palyaco ile keyif kattik. Cok güldüler, cok hoslandilar.

Cocuklar mutlu oldukca dünya daha güzel...

Sözümü Tuttum

2011-03-13T14:58:00.003+01:00

Gecen aylara nazaran kendimi daha iyi hissediyorum. Bu yüzden yavrucuklarima verdigim "Rapunzel" sözünü tuttum.

O gün anneannede güzel bir kahvalti yaptiktan sonra sinemaya gittik. Kuzularimin eglendigini görmek beni de cok memnun etti.

Insaallah gittikce durumum daha iyiye gittigi icin onlarla faaliyetlerimizi artirmayi basabilirim.

Herseye ragmen yavrularimin bana gösterdikleri muntazam anlayis beni cok duygulandiriyor.

3. Yavrum...

2011-03-09T05:44:00.002+01:00

"ANNE olmak...

yüreginin can kafesinin disinda yasamasina izin vermektir"

H. Mungan

Güle güle hocam...

2011-02-28T23:03:00.007+01:00

Kelimelerin kifayetsiz kalacagi bir üzüntü icerisindeyim. Gencligimde suur, cesaret ve mücadele yolunu takip etmeme neden olan bu dava adamini kaybetmekten cok müteessirim.
Rabbim makamini cennet eylesin. Tüm ümmetin ve milletimizin basi sagolsun.